در قسمت دوم انیمیشن فروزن، آنا، السا، کریستوف و اولاف در پی یک ماجراجویی دیگر هستند. آنها نمی دانند که قدرت السا از کجا آغاز شده است. برای اینکه ملکه را از خطر در امان نگه دارند، آنها برای پیدا کردن ریشه ی این قدرت جادویی به یک جنگل باستانی و پاییزی در یک سرزمین اسرارآمیز سفر میکنند تا برای نجات پادشاهی خود، منشاء قدرتهای السا را پیدا کنند…
راستش رو بخوای، «فروزن دو» اون دنباله ای نیست که فقط بیاد نوستالژی قسمت اول رو تکرار کنه و بره. نه. این انیمیشن انگار تصمیم گرفته بزرگتر بشه، عمیق تر نفس بکشه و حتی بعضی جاها دل و جرات بیشتری از خودش نشون بده. به نظر من، اینجا دیگه خبری از قصه ساده شاهزاده و طلسم نیست؛ قصه درباره ریشه هاست، گذشته ای که ول کن نیست و سوال هایی که بالاخره باید جوابشون داده بشه… حتی اگه جواب ها خوشحال کننده نباشن.
و خب، داستان از جایی شروع میشه که السا صداهایی مرموز میشنوه؛ صداهایی که انگار از دل جنگل مه گرفته صداش میکنن. السا، آنا، کریستوف، اولاف و اسون راهی سفری میشن که فقط یه ماجراجویی ساده نیست. این مسیر قراره پرده از راز قدرت السا برداره و گذشته خانواده سلطنتی آرندل رو زیر و رو کنه. درسته که ظاهرش فانتزیه، ولی زیر پوست داستان، یه مواجهه جدی با حقیقت خوابیده.
اگه اشتباه نکنم، چهار عنصر طبیعت در این انیمیشن فقط جلوه بصری نیستن؛ هر کدوم نماینده تعادل، خشم، خاطره و هویت اند. جنگل مه گرفته شبیه ذهن انسانه وقتی با گذشته حل نشده روبه رو میشه. و السا؟ نماد کسیه که بالاخره جرات میکنه بره سراغ ریشه های خودش، حتی اگه بترسه.
این انیمیشن درباره پذیرش تغییره. درباره این که بعضی وقت ها رشد کردن یعنی جدا شدن، حتی از عزیزترین آدم ها. از نظر اجتماعی هم، نگاه انتقادی به تصمیمات نسل های قبلی داره؛ تصمیم هایی که هزینه اش رو نسل بعدی میده… آشنا نیست؟
درسته که ریتم بعضی جاها کند میشه، ولی راستش این کندی آگاهانه ست. روایت اجازه میده حس ها ته نشین بشن. ساختار داستان بیشتر شبیه سفر درونیه تا یک ماموریت کلاسیک قهرمانانه، و این دقیقاً همون چیزیه که «فروزن دو» رو متفاوت میکنه.
منتقدان عمدتاً از جسارت روایی و بلوغ تم ها تعریف کردن، هرچند بعضی ها معتقد بودن داستان میتونست منسجم تر باشه. اما تقریباً همه روی کیفیت فنی، موسیقی و طراحی بصری اتفاق نظر داشتن.
به نظر من، این اثر نشون داد تیم سازنده فقط دنبال تکرار موفقیت نیست. «فروزن دو» یه قدم رو به جلو در جسارت داستان گویی دیزنی بود؛ تجربه ای که شاید بی نقص نباشه، ولی شجاعانه ست.
در نهایت، «Frozen II» یه انیمیشن درباره بزرگ شدنه. درباره قبول تغییر، حتی وقتی درد داره. شاید همه عاشقش نشن، ولی نمی شه انکار کرد که حرف برای گفتن داره… و چه حرف هایی.
این اثر در ژانر فانتزی، ماجراجویی و موزیکال ساخته شده و عناصر درام هم به شکل پررنگی در اون حضور دارن.
برای کودکان قابل تماشا است، اما مفاهیم عمیق ترش بیشتر برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درکه.
اگر حال و هوای این اثر رو دوست داشتی، تماشای «Moana»، «Brave»، «Raya and the Last Dragon» و حتی «Tangled» هم میتونه همون حس ماجراجویی و هویت یابی رو برات زنده کنه.
به کسایی که دنبال یه انیمیشن صرفاً شاد نیستن، به مخاطبانی که از داستان های چندلایه خوششون میاد و به خانواده هایی که دوست دارن بعد از تماشا حرف برای گفتن داشته باشن.
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.