داستان فیلم
شش نوارهای خونریزی که در یک Hellscape الهام گرفته از Hellscape با الهام از ترس و وحشت است ، مرزهای ترس و تعلیق را تحت فشار قرار می دهد.
شش نوارهای خونریزی که در یک Hellscape الهام گرفته از Hellscape با الهام از ترس و وحشت است ، مرزهای ترس و تعلیق را تحت فشار قرار می دهد.
واقعا راستش رو بخوای، «V/H/S/Beyond» یه تجربهٔ متفاوتِ ترسناکِ که از همون اول میفهمی با یه اثرِ معمولی طرف نیستی… آخه این یه آنتولوژیِ ترسناکِ به سبک found footage هست، یعنی مثل یه سری نوارهای ویدئویی قدیمی که کلی ترس و تعلیق رو منتقل میکنن… بهنظرم هر بخشش یه دنیای جدایِ خودش داره که میتونه حسابی بهم ریختت کنه! این نسخه هفتمین قسمت از مجموعهٔ «وی/اچ/اس» هست که یه سبکِ خاص و طعمِ عجیبِ علمی–تخیلی رو هم اینبار توش میبینی…
و خب… داستانِ کلی اینه که چندین نوار ویدئویی وحشتناک پیدا میشه و هر کدوم قصهٔ خاصِ خودشون رو تعریف میکنن. این نوارها با یه بخش چهارچوبیافته به اسم «Abduction/Adduction» به هم وصل میشن که مثل یه مستندِ جعلی دربارهٔ مواجهه با بیگانگان فضایی پخش میشه، اونم با روایتهایی عجیب و ترسناک… از تعقیب و گریزهای خونین گرفته تا حملهٔ موجودات فرازمینی، تو هر بخش یه تجربهٔ ترسناک و متفاوت داری که تا آخر کار نمیدونی چی قراره بشه!
آخه اینجا میشه گفت که یه جور نمادگراییِ ترسناک در رابطه با وحشتِ ناشناخته به چشم میاد… مثل اینکه خودِ موجوداتِ عجیب و اتفاقاتِ غیرقابلپیشبینی، نمادِ ترسِ درونیِ آدم از چیزایی هستن که حتی در دنیای واقعی هم نمیتونیم کنترلشون کنیم… اینجوریه که حتی وقتی چیزی واضح نیست، ذهنِ ما شروع میکنه به ساختنِ وحشت و این خودش یه نوع وحشتِ روانشناختیه!
درسته که این یه اثرِ ترسناکِ، ولی به نظر من وقتی با روایتهای مختلف روبهرو میشی، یه حسِ روانشناختی عمیق هم میبینی؛ انگار که ترسِ انسان از ناشناخته (بیگانگان، موجودات عجیب، مرزِ بین علم و خرافه) داره تو هر بخش شکلِ جدیدی پیدا میکنه… این باعث میشه حتی بعد از دیدنِ اثر هم تو ذهنت صدا کنه.
آخه این اثر ریتمِ خیلی کند نداره… در عوض با بخشهای کوتاه و ضرباهنگِ بالا، اون حسِ انتظار و تعلیق رو دائم نگه میداره، طوری که حتی یه لحظه نمیدونی قراره چی از گوشهٔ قاب بیرون بزنه!
منتقدها دربارهٔ «V/H/S/Beyond 2024» نظراتِ متفاوتی داشتن؛ بعضیا گفتن که هرچند کیفیت بخشها متفاوته و بعضی قسمتها قویتر از بقیه هستن، ولی در کل این قسمت تونسته یه تجربهٔ تازه و هیجانانگیز به مجموعه اضافه کنه و ویژگیهای علمی–تخیلیِ جدیدش رو هم به خوبی نشون بده…
به نظر من این اثر یه نقطهٔ هیجانانگیز در کارنامهٔ سریِ «وی/اچ/اس» هست؛ چون با وجودِ اینکه سبکِ آنتولوژیِ وحشت رو حفظ کرده، تونسته ایدههای علمی–تخیلی و تجربههای بصریِ جدیدی رو هم وارد کنه.
در کل «V/H/S/Beyond 2024» یه اثرِ ترسناکِ آنتولوژیِ جذابه که با بخشهای متفاوت، سبکِ found footage، و ایدههای علمی–تخیلی حسابی میتونه دلِ طرفدارایِ ژانر وحشت رو ببره… حتی اگه بعضی قسمتها سادهتر باشن، تجربهٔ کلیش ارزشِ دیدن داره!
این فیلم یه آنتولوژیِ وحشتِ علمی–تخیلیه که بخشهای متفاوتی از ترس، هیجان و مواجهه با ناشناخته رو با سبکِ found footage ترکیب کرده.
نه، چون پر از صحنههای ترسناک، وحشتِ شدید و جلوههای خونینه، برای گروههای سنیِ بزرگسالتر و طرفدارای وحشتِ جدی مناسبه.
اگه از «V/H/S/Beyond» خوشت اومد، احتمالا از «وی/اچ/اس/۸۵» و «وی/اچ/اس/۹۴» هم خوشت میاد چون همهشون آنتولوژیِ وحشتِ found footage دارن که کلی ترسِ خام و تجربهٔ متفاوت بهت میدن.
تماشای این فیلم به اونایی پیشنهاد میشه که عاشقِ وحشتِ علمی–تخیلی، سبکِ found footage، و تجربههایِ متفاوتِ ترسناک هستن و دنبالِ یه چیزِ تازه در ژانرِ وحشتن.
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.