داستان فیلم
برخورد و تعامل افرادی که در یک آسایشگاه با هم روبهرو میشوند، به انجام عملیاتی غیرقانونی منجر میگردد.
برخورد و تعامل افرادی که در یک آسایشگاه با هم روبهرو میشوند، به انجام عملیاتی غیرقانونی منجر میگردد.
آخه راستش رو بخوای… «Terkedilmis 2015» یه **درامِ اجتماعیِ ترکیهایه** که شاید اسمِ خیلیش رو نشنیده باشی، ولی اون کاری که با قصهٔ آدمها و روابطشون میکنه خیلی جالبه! این فیلمِ سالِ ۲۰۱۵ به کارِ کارگردانِ معروفِ ترکیه «کورهان اوغور» ساخته شده و سرِ راستهٔ قصههایِ انسانیِ حساسی میچرخِه که بازم تو سینمایِ ترکیه خیلی دیده نمیشن — یه فضایی که توش آدمها با گذشته و تنهایی و تلاشِ برایِ زندگی دستوپنجه نرم میکنن!
و خب… داستانِ این فیلم دربارهٔ چند نفره که راهشون وسطِ یه **ساختمانِ درمانی یا سناتوریوم** به هم میرسه — آدمایی که هرکدوم بارِ سنگینی از گذشته و دردِ زندگی تو دلشون دارن. فیلم مثلِ یه روزِ طولانیِ پر از خاطره و حرفایِ ناگفتهست: از پیوندِ آدمها با هم، از امید و ناامیدی، و از اینکه چطور آدم ممکنه وسطِ لحظاتِ رهاشدگی به همدردی و درک برسه… اصلاً انگار فیلم میخواد بگه که هیچکسی واقعاً تنها نیست، هرچند دنیا گاهی اینطور به نظر بیاد!
آخه به نظر من، یکی از لایههایِ پنهانِ فیلم همین «سناتوریوم» و فضایِ بستهایه که شخصیتها دورِ هم جمع شدن — انگار دارن بخشهایِ رهاشدهٔ زندگیِ خودشون رو پاکسازی میکنن و از نو به هم وصل میشن. فیلم مثلِ یه پاککنِ نمادینه که داره تبعیضهایِ ذهنی و دیوارهایِ عاطفی رو از آدمها پاک میکنه تا اینکه بتونن واقعاً همدیگه رو ببینن…
و خب… فیلم نازه که خیلی مستقیم واردِ مسائلِ اجتماعی و روانشناختی میشه — از فشارِ جامعه و انتظاراتِ اون گرفته تا تنهاییِ آدمهایی که حسِ میکنن رها شدن… تو همچین فضایی، شخصیتا باید با خودشون رو به رو بشن و از پسِ تردیدها و ترسهاشون بربیایم. به نظر من همین عمقِ شخصیتیِ فیلم باعث میشه که بیننده هم واردِ قصه بشه و یه جورایی خودش رو اون وسط حس کنه.
راستش رو بخوای، «Terkedilmis» ریتمِ خاصی داره که باعث میشه هر لحظهٔ داستانِ فیلم مثلِ یه نفسِ عمیق باشه — یه نفسِ طولانیِ گفتوگو، سکوت، انتظار و کشفِ تازههایی که کمکم بهت نشون داده میشه.
منتقدا دربارهٔ «Terkedilmis 2015» میگن که این فیلم با وجودِ اینکه قصهای ساده داره، با پرداختِ عمیقِ آدمها و دیالوگهایِ واقعگرایانه تونسته **حسی از همدلیِ انسانی** رو منتقل کنه، و اینکه خیلی از بینندهها توی سکوتِ فضایِ سناتوریومِ فیلم به یادِ گوشههایِ فراموششدهٔ زندگی خودشون افتادن.
واقعاً دلم میخواد بگم که «Terkedilmis» یکی از آثارِ دراماتیکِ مهمِ کارگردانِ کورهان اوغوره چون تونسته یه زاویهٔ انسانی و ظریف از زندگی و ارتباطِ آدمها رو نشون بده که معمولا تو سینمایِ قراردادی کمتر بهش پرداخته میشه.
در کل، «Terkedilmis 2015» یه **درامِ اجتماعیِ عمیق و انسانی**ه که با تمرکزِ دقیق رویِ روابطِ آدمی و سکوتِ درونیِ اونها تونسته اثری بسازه که مخاطب رو بعد از تماشاش به فکر واداره… فیلمیه که اگرچه ساده به نظر میاد، ولی واقعاً اثرش تو ذهنِ آدم میمونه.
«Terkedilmis» در ژانرِ درامِ اجتماعی ساخته شده که تمرکزِ اصلیش رویِ روابطِ انسانی و تلاقیِ مسیرِ آدمها در مکانهایِ مشترکه.
آره! چون صحنههایِ خشونتبار یا غیرِ مناسب نداره و بیشتر رویِ احساساتِ انسانی تمرکز داره، برایِ علاقهمندانِ درامِ اجتماعی مناسبِ.
اگه از این فیلم خوشت اومد، احتمالاً از آثارِ مثل «سناتوریوم»، «زخمهایِ پنهان» و «مرکزِ همدلی» هم خوشت میاد چون همشون دربارهٔ روابطِ انسانیِ پیچیده، تنهایی و امیدِ مشترکن.
تماشای این فیلم به اونایی پیشنهاد میشه که عاشقِ درامهایِ واقعی، انسانی و تمرکزِ عمیق رویِ شخصیتا هستن و دوست دارن داستانهایِ ساده ولی تاثیرگذار ببینن.
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.