[upera_links id="c51df8a0-3496-11f0-9630-fb7f8082cc8b,3037852,tt0380510"]

معرفی و بررسی تحلیلی «The Lovely Bones»؛ مرثیه‌ای میان زمین و آسمان

راستش رو بخوای، بعضی فیلم‌ها هستن که وقتی تموم می‌شن، آدم تا چند ساعت فقط به روبرو زل می‌زنه و نمی‌دونه باید گریه کنه یا از زیباییِ بصریِ اثر لذت ببره. فیلم «استخوان‌های دوست‌داشتنی» (The Lovely Bones) محصول ۲۰۰۹، دقیقاً از همین جنبه‌ست. پیتر جکسون، همون غولی که «ارباب حلقه‌ها» رو ساخته، این‌بار اومده سراغ یه رمانِ فوق‌العاده حساس از آلیس سبالد تا یه داستانِ جنایی رو با فانتزیِ ماورایی گره بزنه. به نظر من، این فیلم یکی از مظلوم‌ترین آثارِ تاریخ سینماست؛ چون هم خیلی خشن و تلخه و هم به شدت رویایی و لطیف. واقعاً دلم می‌خواد بگم که بازیِ سیرشا رونان توی این فیلم، شروعِ درخششِ جواهری بود که الان همه می‌شناسیمش. اگه اشتباه نکنم، کمتر فیلمی تونسته مثل این اثر، حسِ تعلیقِ یه قتلِ وحشتناک رو با آرامشِ دنیایِ بعد از مرگ ترکیب کنه... و خب، نتیجه‌اش شده یه تابلویِ نقاشیِ پر از درد!

خلاصه داستان «The Lovely Bones»

داستان درباره‌ی دختر ۱۴ ساله‌ای به اسم «سوزی سالمون» هست که توی دهه‌ی ۷۰ میلادی زندگی می‌کنه. زندگیِ شاد و معمولیِ سوزی وقتی به فاجعه تبدیل می‌شه که توسط یکی از همسایه‌هایِ به ظاهر موجه‌شون به اسم آقای هاروی، به قتل می‌رسه. اما ماجرا اینجا تموم نمی‌شه! سوزی به جای اینکه کاملاً از دنیا بره، توی یه فضایِ میانی به اسم "برزخ" یا همون دنیایِ بینِ زمین و بهشت گیر می‌کنه. اون از اون بالا داره تماشا می‌کنه که چطور خانواده‌اش دارن با غمش دست‌وپنجه نرم می‌کنن، چطور پدرش (مارک والبرگ) داره دیوونه‌وار دنبالِ قاتل می‌گرده و از همه مهم‌تر، چطور قاتلش داره خیلی خونسرد برای جنایتِ بعدی آماده می‌شه... سوزی باید بینِ میل به انتقام و رها کردنِ خانواده‌اش برای رسیدن به آرامش، یکی رو انتخاب کنه. یه موقعیتِ به شدت احساسی و در عین حال استرس‌زا!

تحلیل داستان

• تضادِ خیر و شرِ مطلق: فیلم با قرار دادنِ معصومیتِ سوزی در مقابلِ پلیدیِ بی حد و حصرِ همسایه‌اش، یه شوکِ اخلاقی به بیننده وارد می‌کنه.
• فرآیندِ سوگواری: داستان بیشتر از اینکه جنایی باشه، درباره‌ی اینه که آدم‌های زنده چطور با جای خالیِ یه عزیز کنار میان و چطور این درد می‌تونه یه خانواده رو از هم بپاشونه یا دوباره متحدشون کنه.

نمادگرایی و لایه‌های پنهان

به نظر من، اون دنیایِ فانتزی که سوزی توش هست، در واقع بازتابی از رویاها و آرزوهایِ نوجوانیِ اونه که نیمه‌کاره موندن. کشتی‌های داخل بطری که پدرش می‌ساخت و توی اون دنیایِ خیالی در ابعادِ بزرگ غرق می‌شدن، نمادی از درهم‌شکستنِ امنیتِ خونه و خانواده‌ست. اگه اشتباه نکنم، نامِ "استخوان‌های دوست‌داشتنی" هم به پیوندهایی اشاره داره که بعد از رفتنِ سوزی، بینِ بازمانده‌ها شکل می‌گیره؛ پیوندهایی که بر پایه‌ی نبودِ اون ساخته شدن. واقعاً عجیبه که چطور یه فاجعه می‌تونه زیبایی‌های جدیدی خلق کنه، ولی خب، فیلم دقیقاً روی همین تناقضِ دردناک دست می‌ذاره.

ابعاد روان‌شناختی یا اجتماعی

از بعد اجتماعی، فیلم به ترسِ همیشگیِ جامعه از "گرگ‌های در لباسِ میش" می‌پردازه. آقای هاروی یه همسایه‌یِ معمولی و منزویه، کسی که هیچ‌کس بهش شک نمی‌کنه؛ و این همون وحشتِ واقعیِ زندگیِ مدرنه! از نظر روان‌شناختی هم، فیلم رویِ گناهِ بازمانده (Survivor Guilt) تمرکز داره. پدرِ سوزی خودش رو مقصر می‌دونه و مادرش برای فرار از درد، از خونه دور می‌شه. آخه مگه می‌شه با چنین غمی روبرو شد و عاقل موند؟! فیلم به زیبایی نشون می‌ده که انتقام، لزوماً حالِ آدم رو خوب نمی‌کنه و گاهی فقط "رها کردن" هست که مرهمِ درده.

تکنیک‌های روایی و بصری

• جلوه‌های ویژه خیره‌کننده: پیتر جکسون از تمامِ توانِ استودیویِ Weta استفاده کرده تا بهشتِ سوزی رو جوری بسازه که انگار وسطِ یه تابلویِ سورئال قدم می‌زنید.
• استفاده از رنگ برای تفکیک دنیاها: دنیایِ زنده‌ها رنگ‌هایِ مرده و خاکی داره، در حالی که دنیایِ سوزی لبریز از رنگ‌هایِ تند و اشباع شده‌ست؛ یه تضادِ بصریِ معنادار.
• صدایِ راوی (Voice-over): روایتِ داستان از زبونِ خودِ سوزی (که مُرده) یه حسِ نزدیکیِ عجیبی به مخاطب می‌ده و باعث می‌شه ما هم مثل اون، فقط یه تماشاچیِ غمگین باشیم.

نقد و بررسی منتقدان

وقتی فیلم اکران شد، منتقدا حسابی با هم بحث داشتن! خیلیا معتقد بودن که پیتر جکسون زیادی غرقِ جلوه‌های ویژه شده و از تلخیِ واقعیِ کتاب کم کرده. اما خب، در مقابل، بازیِ استنلی توچی در نقشِ قاتل انقدر ترسناک و عالی بود که حتی نامزدِ اسکار هم شد. منتقدا می‌گن توچی جوری این نقش رو بازی کرده که حتی از دیدنش هم چندشتون می‌شه! واقعاً دلم می‌خواد بگم که با وجودِ تمامِ نقدهایِ ضد و نقیض، این فیلم یه تجربه‌یِ احساسیِ منحصربه‌فرده که شاید از نظرِ ساختاری بی‌نقص نباشه، ولی مستقیم قلبِ آدم رو نشونه می‌گیره.

مشخصات فنی اثر «The Lovely Bones»

• کارگردان: پیتر جکسون (Peter Jackson)
• نویسنده: فرن والش، فیلیپا بوینز، پیتر جکسون (بر اساس رمان آلیس سبالد)
• بازیگران اصلی: سیرشا رونان، استنلی توچی، مارک والبرگ، ریچل وایس، سوزان ساراندون
• زبان: انگلیسی
• مدت زمان: ۱۳۵ دقیقه
• تاریخ انتشار: ۱۵ ژانویه ۲۰۱۰ (اکران گسترده)
• پلتفرم‌های پخش: Paramount Pictures، HBO Max، Amazon Prime

نکات جالب دربارهٔ فیلم

• استنلی توچی انقدر از نقشِ قاتل متنفر بود که نزدیک بود بازی توی فیلم رو رد کنه؛ اون گفته بود این تاریک‌ترین نقشیه که تا حالا داشته.
• سیرشا رونان موقع فیلم‌برداری دقیقاً هم‌سنِ شخصیتِ سوزی (۱۴ ساله) بود که باعث شد بازیش خیلی واقعی‌تر به نظر بیاد.
• برای طراحی صحنه‌هایِ دنیایِ میانی، از نقاشی‌هایِ قرنِ نوزدهم و عکس‌هایِ طبیعتِ نیوزلند الهام گرفته شده.
• پیتر جکسون خودش یه نقشِ خیلی کوتاه (کامئو) توی فیلم داره؛ اون رو می‌تونید توی فروشگاهِ وسایلِ عکاسی ببینید!

نتیجه‌گیری

در نهایت، باید بگم که «استخوان‌های دوست‌داشتنی» فیلمی نیست که بعد از دیدنش بخندی و بری سراغِ زندگی‌ت. این فیلم یه زخمِ عمیقه که با زیباییِ بصری پانسمان شده. به نظر من، ارزشِ فیلم توی اینه که بهمون یادآوری می‌کنه چقدر لحظاتِ ساده‌یِ زندگی با عزیزانمون ارزشمنده. شاید پایان‌بندیِ فیلم اون چیزی نباشه که همه انتظار دارن، ولی دقیقاً همون چیزیه که برای رسیدن به آرامش لازمه. اگه دلت یه درامِ سنگین با چاشنیِ تخیل می‌خواد که تا مدت‌ها به فکر فرو ببردت، حتماً یه جعبه دستمال کاغذی بذار کنارت و این شاهکارِ بصری رو تماشا کن. واقعاً دلم می‌خواد بگم که سوزی سالمون، قصه‌ای رو روایت کرد که هیچ‌وقت از یادِ سینمادوست‌ها نمی‌ره.

سوالات متداول درباره فیلم «The Lovely Bones»

فیلم «The Lovely Bones» در چه ژانرهایی ساخته شده است؟

این فیلم ترکیبی از ژانرهای درام (Drama)، فانتزی (Fantasy) و جنایی-معمایی (Thriller/Mystery) هست.

آیا فیلم «The Lovely Bones» مناسب تمام گروه‌های سنی است؟

خیر؛ به دلیلِ موضوعِ حساسِ قتلِ کودکان، فضایِ سنگینِ روانی و برخی صحنه‌هایِ دلهره‌آور، درجه‌بندیِ PG-13 داره و تماشایِ اون برایِ افرادِ زیر ۱۳ سال بدونِ همراهیِ والدین توصیه نمی‌شه.

فیلم «The Lovely Bones» شبیه چه فیلم‌هایی است؟

اگه از فیلم‌هایی مثل «What Dreams May Come» (چه رویاهایی که می‌آیند) یا «Pan's Labyrinth» (هزارتوی پن) خوشتون اومده، حتماً از این فیلم هم لذت می‌برید.

```