هاگن فون ترونژه، استاد سلاحهای بورگوندی، پادشاهی آشفتهاش را در حالی که گذشته تاریک خود را پنهان کرده، حفظ میکند. ورود زیگفرید، قهرمان پیشبینیناپذیر کشتن اژدها، تهدیدی برای به هم ریختن نظم قدیمی است. هنگامی که پادشاه گونتر به دنبال کمک زیگفرید برای بهدست آوردن برونهیلد، والکری سرسخت، است، هاگن با انتخابی تراژیک روبهرو میشود که باید بین وفاداری به پادشاه و هویت خود یکی را انتخاب کند.
راستش رو بخوای، وقتی شنیدم قراره یه اقتباس جدید از افسانه «نیبلونگن» ساخته بشه، اولش یه کم بدبین بودم؛ آخه میدونی، دست گذاشتن روی اینجور داستانهای اساطیری مثل راه رفتن روی لبه تیغه! ولی فیلم «Hagen» (هاگن) محصول ۲۰۲۴ آلمان، واقعاً نظرم رو عوض کرد. به نظر من، این فیلم تونسته اون فضایِ خشن، مهآلود و سنگینِ حماسههای ژرمنی رو خیلی عالی دربیاره. واقعاً دلم میخواد بگم که اگه به کارهای فانتزی-تاریخیِ جدی (نه از اون مدلهای آبکی!) علاقه داری، این اثر قشنگ برای خودت ساخته شده. اگه اشتباه نکنم، کارگردانها یعنی “سیریل بوش” و “فیلیپ اشتولتسل” خواستن زاویه دید رو عوض کنن و برن سراغ شخصیتی که همیشه به عنوان ویلن یا همون آدم بده شناخته میشده. و خب، وقتی داستان رو از دیدِ “هاگن” میبینی، همه چی یه رنگ و بوی دیگه میگیره… یه جورایی سیاه، عمیق و به شدت انسانی!
داستان فیلم توی پادشاهیِ “وُرمز” میگذره. هاگن، یه سربازِ وفادار و خشک و جدیه که تمام زندگیش رو وقفِ محافظت از خاندانِ سلطنتی کرده. اما آرامشِ اونا با ورودِ یه قهرمانِ افسانهای و کلهشق به اسم “زیگفرید” به هم میخوره. زیگفرید همون کسیه که اژدها رو کشته و حالا با خودش یه قدرت و ثروتِ بیپایان آورده، ولی مشکل اینجاست که حضورش باعث میشه تعادلِ قدرت توی دربار به هم بخوره. هاگن که یه جورایی حس میکنه این مردِ مغرور داره پادشاهی رو به لبهی پرتگاه میبره، توی یه دوراهیِ وحشتناک گیر میکنه: وفاداریِ کورکورانه یا خیانت برای نجاتِ میهن؟! ماجرا وقتی پیچیدهتر میشه که پایِ عشقِ پرنسس “کریمهیلد” هم وسط میاد و همهچی تبدیل میشه به یه بازیِ خونین از حسادت، جادو و انتقام… آخه مگه میشه یه گنجِ نفرینشده وسط باشه و کسی جون سالم به در ببرد؟!
به نظر من، زرهیِ زیگفرید که میگن ضدضربهست (بجز یه نقطه کوچیک)، نمادِ آسیبپذیریِ همهیِ ما آدمهاست؛ حتی اونایی که فکر میکنن خدا هستن! اگه اشتباه نکنم، اون غارها و جنگلهایِ تاریک توی فیلم هم استعارهای از ناخودآگاهِ شخصیتهاست که توش ترسها و عقدههاشون مخفی شده. واقعاً دلم میخواد بگم که فیلم «Hagen» با استفاده از عنصرِ “طلا” نشون میده که چطور طمع میتونه حتی پاکترین آدمها رو هم از پا دربیاره. نورپردازیِ فیلم هم که اغلب از کنتراستِ شدید استفاده میکنه، قشنگ اون جدالِ بینِ سایه و روشنِ روحِ هاگن رو فریاد میزنه… یه جورایی انگار تقدیر داره به ریشِ همهشون میخنده!
از بعد روانشناختی، ما با مفهومِ “سایهیِ یونگی” در شخصیتِ هاگن روبرو هستیم. اون تمامِ خشم و خواستههایِ خودش رو سرکوب کرده تا یه سربازِ نمونه باشه، ولی زیگفرید مثل یه آینه، تمامِ چیزهایی رو که هاگن نداره (مثلِ آزادی و شور) بهش نشون میشه و همین باعثِ فروپاشیاش میشه. از نگاهِ اجتماعی هم، فیلم به بحثِ قدرت و فسادِ دربار میپردازه؛ اینکه چطور یه سیستمِ بسته برایِ حفظِ بقایِ خودش حاضرِ مهرههایِ وفادارش رو قربانی کنه. آخه واقعاً شرافت توی دنیایی که همهچی با خون و سیاست معامله میشه، چه معنایی داره؟!
منتقدا عمدتاً از فیلم به خاطر جسارتش در بازنگریِ یه اسطوره ملی تعریف کردن. خیلیا میگن بازیِ “خیس نوا” در نقش هاگن یه شاهکاره؛ چون تونسته اون لایههای پیچیدهیِ غم و خشم رو بدونِ دیالوگهایِ طولانی و فقط با چشماش نشون بده. البته یه سری هم نقد داشتن که فیلم زیادی طولانیه و بعضی جاها ریتمش میافته، ولی به نظر من، این ریتمِ کند برایِ درکِ سنگینیِ سرنوشت لازمه. راستش رو بخوای، «Hagen» یکی از اون فیلمهاییه که منتقدانِ جدیِ سینما رو دوباره با ژانرِ حماسی آشتی داد؛ چون بجای جلوههایِ ویژه، روی “آدمها” تمرکز کرده.
در نهایت باید بگم که «Hagen» یه تجربهیِ متفاوت از دنیایِ شوالیهها و افسانههاست. این فیلم بهت یادآوری میکنه که مرز بین خیر و شر چقدر میتونه باریک باشه و گاهی وقتها “وفاداری” خودش میتونه بزرگترین گناه باشه. به نظر من، اگه دنبالِ یه درامِ سنگین با صحنههایِ نبردِ باکلاس و یه قصهیِ جوندار میگردی، اصلاً شک نکن و برو سراغش. واقعاً دلم میخواد بگم که این فیلم یه کلاسِ درس برایِ بازسازیِ داستانهای قدیمیه. حتماً ببینش، ولی یادت باشه که توی این داستان، هیچکس واقعاً بیگناه نیست!
این اثر در ژانرهای حماسی (Epic)، فانتزی (Fantasy) و درام تاریخی (Historical Drama) ساخته شده است.
خیر، به دلیلِ وجودِ صحنههایِ خشونتآمیزِ نبرد، فضایِ تاریک و تمهایِ سنگینِ بزرگسالانه، تماشایِ آن برای افرادِ زیر ۱۶ سال توصیه نمیشود.
اگه از فیلمهایی مثل «The Northman»، «Macbeth» (نسخه ۲۰۱۵) یا سریالِ «Vikings» خوشتون اومده، اتمسفرِ این فیلم هم حسابی جذبتون میکنه.
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.