چن یوتونگ، دانشآموز یک مدرسهی راهنمایی دخترانه، در مدرسه مورد آزار و اذیت قرار میگرفت، اما مادرش لی هان نتوانست دخترش را از این "جهنم" نجات دهد. همهی اطرافیانش چشمان خود را بر این ماجرا بستند و این سکوت جمعی، خشونتی بزرگتر را رقم زد.
آخه راستش رو بخوای… «A Place Called Silence» یه اثر جناییِ رمزآلوده که قراره تو ذهنت تا مدتها بچرخه! این فیلمِ ۲۰۲۲ به کارگردانیِ Sam Quah ساخته شده و دربارهٔ تاریکیهایِ یه مدرسهٔ دخترونهست که چیزایِ خیلی تلخ و دردناک رو پشتِ ظاهرِ بیصداش پنهان کرده. ژانرِ اصلیش جرم، معما و تعلیقه و با بازیهایِ قابلِ توجه از بازیگرایی مثلِ Wang Chuanjun, Ning Chang و Francis Ng یکی از آثارِ جدیِ سینمایِ آسیاییِ اون سال بود که حرفِ زیادی برای گفتن داشت.
و خب داستان از یه مدرسهٔ دخترونه شروع میشه… چند تا از بچهها یکییکی ناپدید میشن و جنازههاشون پیدا میشه، در حالی که «شیائو تونگ» دختری با اختلال گفتاری حس میکنه یه چیزِ مشکوک داره اون رو دنبال میکنه. وسطِ تمرین برنامهٔ مدرسه، یه جسد از سقف سالن میوفته و شیائو تونگ هم غیبش میزنه. مادرِ شیائو، «لی هان»، که برای نزدیک بودن به دخترش تو اون مدرسه کار میکنه، تصمیم میگیره حقیقت رو کشف کنه و این شروعِ یه مسیرِ پرراز و خطره…
آخه اسمِ فیلم—«A Place Called Silence»—یه جور نماد از همهٔ سکوتهاییست که تو زندگیِ واقعی هم میبینی: سکوتِ شاهدان، سکوتِ قربانیها، سکوتِ آدمایی که میترسن حقیقت رو بگن. این سکوت به شکلِ هولناکی در روایتِ فیلم حضور داره و باعث میشه تمومِ ماجراها یه حسِ سنگین و تلخ پیدا کنن، انگار خودِ سکوت بخشِ جداییناپذیر از داستانه.
و خب… این فیلم فقط یه معمایِ جناییِ ساده نیست! اونجا تهِ داستان، بررسیِ روانشناختیِ آدمها و واکنشِ جامعه نسبت به ناامنی و ظلم وجود داره—چطور مردم وقتی با واقعیتهایِ تلخ روبرو میشن، سکوت میکنن یا حتی سهمِ خودشون رو تو اون اتفاقات نمیبینن. این موضوع باعث میشه فیلم از یه جناییِ سطحی فراتر بره و یه دیدِ اجتماعیِ عمیقتر به مخاطب بده.
درسته که داستان پیچیدهس و پرش از زاویههایِ مختلفه، اما ریتمِ روایت طوری طراحی شده که کمکم گرهها باز بشن و حتی وقتی فکر میکنی پایانِ قصه رو دیدی، باز یه پیچشِ جدید میاد—ترکیبی از راز و دلهره که باعث میشه همیشه تو حالتِ حدسِ بعدی باشی و نفست بند بیاد!
منتقدها دربارهٔ این فیلم نظراتِ پراکندهای داشتن؛ بعضیا از تعلیق و پیچشهایِ داستانی تعریف کردن و گفتن که بعضی سکانسها واقعاً تو ذهنت میشن، بعضیا هم اشاره کردن که روایتِ پر از زیرشاخه باعث شده تمرکزِ کامل روی بعضی شخصیتها سخت بشه، ولی در کل این اثر به خاطرِ فضایِ رازآلودش توجهِ زیادی جلب کرده.
به نظر من… این یکی از آثاریه که نشون میده Sam Quah چقدر میتونه با یه معمایِ جناییِ پیچیده، یه تصویرِ اجتماعیِ عمیق بسازه، چون ترکیبِ واقعیتهایِ تلخ و روایتِ متناقض میتونه مخاطب رو حتی بعد از تموم شدنِ فیلم هم فکر کنه.
اگه عاشقِ داستانهایِ جناییِ رازآلودی که توش واقعیتهایِ پنهان کمکم رو میشه و هر سکانس انگار یه قطعهٔ پازلِ تاریخه… «A Place Called Silence» میتونه خیلی برات جذاب باشه!
این اثر در ژانرهایِ جنایی، معما و تریلر ساخته شده—ترکیبی که هم برایِ دوستدارانِ معمایی جذابه هم برایِ کسایی که دنبالِ داستانهایِ اجتماعی و درامِ تعلیقی هستن.
نه دقیقاً… به خاطرِ تمهایِ سنگینِ زورگویی، خشونتِ مدرسهای و رازهایِ تلخ، این فیلم بیشتر برایِ گروههایِ سنیِ نوجوان و بزرگسال مناسبه تا کودکانِ خیلی کوچک.
اگه از آثارِ رازآلود مثلِ «Gone Girl» یا «The Girl with the Dragon Tattoo» خوشت اومده که هم معما دارن هم جامعهٔ زیرپوستیِ تاریک رو نشون میدن، این فیلم هم همون حسِ راز و کشفِ حقیقت رو بهت میده!
این فیلم به هر کسی که از داستانهایِ جناییِ پیچیده، رازهایِ پنهان و تحلیلهایِ روانشناختی در کنارِ تعلیقِ نفسگیر خوشش میاد پیشنهاد میشه—یه تجربهٔ متفاوت از سینمایِ رمزآلود آسیایی.
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.