داستان فیلم
آخر هفته یک نوجوان و پدرش در خانهای کنار دریاچه زندگی خوبی را سپری میکنند ، اما با وارد شدن گروهی از زندانیان فراری به آن منطقه ، زندگی این پدر و دختر به خطر میافتد و…
آخر هفته یک نوجوان و پدرش در خانهای کنار دریاچه زندگی خوبی را سپری میکنند ، اما با وارد شدن گروهی از زندانیان فراری به آن منطقه ، زندگی این پدر و دختر به خطر میافتد و…
راستش رو بخوای… «بکی» یکی از اون تجربه هاییه که از همون اول با تو روراسته: اینجا خبری از ملایمت نیست! یه اکشن‑تریلر پر از تنش که انگار «تنها در خانه» رو برداشته و داد زده “حالا با خون و خونریزی!” 😅 و خب واقعاً دلم میخواد بگم که همین فرمول ساده اما پرانرژی باعث شده این اثر یه تجربه ناب برای عاشقای هیجان باشه؛ هرچند که بعضی جاها لایه های عمیق تر هم داره، با بازی خشن، خشم جوانانه و تقابل جذابِ نوجوانی مقابل تهدیدی وحشتناک!
و خب ماجرا از این قراره: بکی یک دختر نوجوان ۱۳ سالهست که همراه پدرش «جف» برای یه تعطیلات آخر هفته به خانه کنار دریاچه میرن، تا شاید بعد از مرگ مادر، دوباره به هم نزدیک بشن… ولی ناگهان وقتی یه گروه از محکومای فراری به رهبری دومینیک حمله میکنن، اون آرامش به کلی تبدیل به جنگی وحشیانه میشه! بکی به جای فرار، تصمیم میگیره از خونواده و خونه اش دفاع کنه، حتی اگر به قیمت به راه انداختن یه نبرد خونین تموم بشه!
درسته که «بکی» پر از اکشن و خونین بازیه، اما وقتی دقیقتر فکر کنی، خیلی وقتا نمادِ “خشمِ جمع شدهی یه کودک” نسبت به دنیای پیرامونش رو میبینی… اون خشم نسبت به مرگ، نسبت به تغییر رابطه با پدر و نسبت به تهدیدِ واقعی یه گروه بیرحمِ فراری که حتی اسم و هدفِ مشخصی هم نداره!
به نظر من، فیلم در لحظات زیادی داره دربارهی خشمِ سرکوب شده و آسیب های ناشی از فقدان صحبت میکنه… اینکه وقتی بچهها با تهدید واقعاً وحشتناک روبرو میشن، چه واکنشایی میتونن نشون بدن و این واکنشها چقدر میتونه غیرمنتظره و شدید باشه!
و خب به نظر من، ریتمِ این اثر مثل یه موجِ خشم و انتقامه: اول آروم شروع میشه، مثل یه آخر هفته عادی، ولی یکدفعه همه چیز میره تو تندِ تند! این حرکت انفجاری روایت باعث میشه تماشاگر از دقیقه اول تا آخر، مدام آمادهی اتفاق بعدی باشه!
منتقدها دربارهی «بکی» نظرات متفاوتی داشتن… بعضیا گفتن فیلم تونسته با خشونت حسابشده و انرژیِ بالاش یه تجربه هیجانانگیز برا علاقمندان ژانر ارائه بده، در حالی که بعضیا معتقدن شخصیتپردازی کم و انگیزههای مبهم دشمنان باعث شده که تاثیر کامل داستان به دست نیاد. اما بازی لولو ویلسون در نقش بکی تقریباً همگی رو تحت تاثیر قرار داده!
به نظر من «بکی» یکی از اون تجربه هایی بود که تونست دو کارگردانش—جاناتان میلت و کری مورنِیون—رو تو ژانر اکشن‑تریلر با انرژی بالا و خشونت کنترل شده معرفی کنه، و نشون بده که حتی با داستانی ساده هم میشه مخاطب رو تا آخر همراه کرد!
در نهایت، «بکی 2020» یه تجربهی اکشن‑تریلر سرگرمکننده، پرتنش و غیرمنتظرهست که مخصوصاً برای طرفدارای ژانرهای خونین و هیجانانگیز ساخته شده… اگر دنبال یه قهرمانِ نوجوان متفاوت، تب و تابِ انتقام و صحنه های خلاقانهی مبارزهای هستی، دیدن این فیلم قطعاً ارزش وقتت رو داره!
این اثر در ژانرهای اکشن، هیجانانگیز و تریلر قرار میگیره و ترکیبی از تعلیق، خشونت و هیجان رو برای مخاطبایی که عاشق صحنههای پرتنشن فراهم کرده!
نه… به دلیل خشونت و تصاویر خشن، این فیلم برای مخاطبان بزرگسال و سنین بالاتر مناسبه و برای کودکان مناسب نیست!
اگه از «بکی 2020» خوشت اومد، احتمالاً از آثار مشابهی مثل «تنها در خانه» (نسخهی خشنترش)، «جان ویک» و «خانهای که جک ساخت» هم لذت میبری چون اونها هم ترکیب اکشن، انتقام و هیجان رو به سبکی متفاوت ارائه میکنن!
اگر دنبال یه تجربه اکشنِ پرانرژی، تنش بالا و داستان انتقام با نقش اصلیِ غیرمنتظره هستی — مخصوصاً اگه از تریلرهای خشن و با ریتم بالا خوشت میاد — «بکی 2020» یه انتخاب عالیه!
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.