مردی ظاهراً معمولی به نام «موس» توسط پلیس دستگیر میشود. در ازای آزادیاش، او مخفیانه به یک باند مواد مخدر نفوذ میکند و یک معامله ساختگی ترتیب میدهد، اما اتفاقی غیرمنتظره رخ میدهد... کارگردان تاکشی کیتانو این داستان را در قالب دو فیلم ارائه میدهد: یک اکشن جدی درباره یاکوزا و یک کمدی خودهجویانه از همان داستان. سرنوشت «موس» چه خواهد شد؟
آخه… «Broken Rage 2024» یکی از اون فیلمهای خاص و عجیبِ ژاپنیِ که اولش فکر میکنی قراره یه اکشن خالص ببینی، ولی ببین… یه تجربهٔ دوگانهٔ متفاوتتر از همیشهست! این فیلم به کارگردانی، نویسندگی و با نقش آفرینیِ خودِ Takeshi Kitano ساخته شده—یعنی یه استادِ واقعی تو سینمایِ جنایی و کمدی که حالا اومده یه اثرِ ترکیبی از اکشن خشن و کمدی خود-تمسخرانه رو به نمایش بزاره که هم تاریکه هم خندهدار، و واقعاً یه چیزِ متفاوتِ سینماییِ که باید تجربهاش کنی.
راستش رو بخوای… قصه خیلی سادهس ولی بازی با ساختارِ روایت، اون رو خاص میکنه! فیلم دربارهٔ یه آدمِ خیلی آرامه—ولی نه اونقدرا ساده—که واقعاً یه قاتلِ حرفهایه به نامِ Nezumi (که Kitano خودش بازی میکنه). این مردِ مزهدار موقعی که توسطِ پلیس و یاکوزا گیر میوفته، مجبور میشه واردِ یه بازیِ خطرناک بشه و برایِ آزادیِ خودش باید به پلیس کمک کنه تا واردِ باندِ موادِ مخدر بشه—ولی خب… داستان همینجا تموم نمیشه چون در نیمهٔ دوم، همون قصه دوباره با کمدیِ عجیب روایت میشه و یه جور نگاهِ طنز به همهٔ ماجرا میندازه، طوری که انگار سینما داره به خودش میخنده!
آخه اسمِ «Broken Rage» خودش انگار دعوتت میکنه به شکستنِ خشم و انتظارِ معمولِ سینمایِ جنایی. در واقع فیلم مثل یه آینهست که خشونت و طنز رو کنارِ هم میذاره تا بگه حتی جدیترینِ داستانها هم میتونن یه جور دیگه دیده بشن—یه پیامِ غیرمستقیم دربارهٔ اینکه خشمِ درونی و خشونت وقتی از زاویهٔ طنز دیده بشه، میتونه تغییرِ معنا بده و باعثِ نقدی خودشکنانه بشه.
و خب… فیلم به زبونِ خودش دربارهٔ تضادِ بینِ نظم و بینظمی تو جامعه حرف میزنه—وقتی انسانها بینِ قانون و خلافکار گیر میکنن و باید انتخاب کنن. این تضاد هم از طریقِ صحنههایِ اکشنِ جدی و هم از طریقِ همان کمدیِ اغراقآمیز به چشم میاد، طوری که آدم مجبور میشه به نقشِ خودش درِ این معادلات فکر کنه.
درسته که فیلم فقط حدود ۶۲ دقیقهست، ولی ریتمش مثلِ یه رقصِ بینِ دو ژانره—اوایل با ضربآهنگِ خشن و جدی شروع میشه، بعد به ناگاه با ریتمِ سریع و خندهدار جابجا میشه… این تضاد باعث میشه که قصه نه خستهکننده باشه نه قابلِ پیشبینی.
منتقدها دربارهٔ «Broken Rage» نظراتِ متفاوتم داشتن: بعضیها این دوگانگیِ ژانر رو تحسین میکنن و اون رو آزمایشِ جسورانهای میدونن، بعضیها هم بخشِ طنزشو یهجور بینظم یا خستهکننده میبینن—ولی تقریباً همه قبول دارن که تجربهٔ سینماییِ این اثر دستکم متفاوت و جذابه.
راستش رو بخوای… «Broken Rage» یکی از اون آثارِ تجربهگرایِ Takeshi Kitanoئه—یه تلفیقِ جسورانهٔ اکشن و طنزِ عجیب که تونسته نشون بده کارگردان میتونه حتی بعد از سالها، با ساختارهایِ متفاوت هم مخاطب رو به فکر واداره.
در نهایت… «Broken Rage 2024» یه تجربهٔ متفاوتِ سینماییه—یه فیلمِ اکشنِ جنایی که نه فقط با خشونتش تو ذهنت میمونه بلکه با طنزِ پنهان و سبکِ غیرمتعارفش هم خاطرهانگیز میشه، مخصوصاً اگه دنبالِ چیزایِ تازه و جسورانه در سینما باشی.
این اثر در ژانر اکشن، جنایی و کمدیِ خود-تمسخرانه ساخته شده—یه ترکیبِ جسورانهٔ تاریک و خندهداره.
با توجه به خشونتِ جنایی و تمهایِ بزرگسالانه، این فیلم بیشتر برایِ بزرگسالانِ علاقهمند به اکشن و ژانرهایِ ترکیبیِ سینمایی مناسبه تا برایِ کودکان.
اگه از فیلمهایی مثلِ «Killing Zoe» که ضربهٔ اکشنِ تاریک و جنایی دارن، یا «Inherent Vice» که طنزِ خودش رو تو یه دنیایِ جنایی پیچیده میکنه خوشت اومده، Broken Rage هم همون حسِ متفاوت و دوگانهٔ سبکش رو بهت میده—یه تجربهٔ سینماییِ ترکیبیِ جسورانه.
این فیلم به علاقهمندانِ سینمایِ اکشنِ جنایی با چاشنیِ طنزِ غیرمتعارف، دوستدارانِ Takeshi Kitano، و هر کسی که دنبالِ تجربههایِ سینماییِ متفاوت و جسورانهست پیشنهاد میشه.
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.