داستان فیلم
یک کشیش که به وحی الهی ایمان دارد و کارآگاهی که از دیدگاههای پریشان رنج میبرد، پروندهی یک فرد گمشده را دنبال میکنند—و در این مسیر، با شیاطین درونی خود روبهرو میشوند.
یک کشیش که به وحی الهی ایمان دارد و کارآگاهی که از دیدگاههای پریشان رنج میبرد، پروندهی یک فرد گمشده را دنبال میکنند—و در این مسیر، با شیاطین درونی خود روبهرو میشوند.
راستش رو بخوای، سینما توی سال ۲۰۲۵ داره به سمت و سوهای عجیبی میره و فیلم «Revelations» دقیقاً همون نقطهایه که همه چی توش به هم گره میخوره! و خب، اگه فکر کردی با یه فیلم علمیتخیلیِ کلیشهای طرفی که فقط جلوههای ویژه داره، باید بگم سخت در اشتباهی. به نظر من، این فیلم بیشتر شبیه یه بیدارباشِ دردناکه تا یه سرگرمی ساده. واقعاً دلم میخواد بگم که کارگردان چقدر جسورانه دست گذاشته روی مفاهیمی که خیلیها ازش فرار میکنن. اگه اشتباه نکنم، این اثر قراره تا مدتها توی محافل نقد فیلم بحثبرانگیز بمونه… آخه مگه میشه اینقدر صریح درباره پایانِ همهچیز حرف زد؟! فیلمی که انگار از آینده اومده تا به ما هشدار بده.
داستان درباره چیه؟ خب، فرض کن یه روز صبح بیدار میشی و میفهمی کدهایی که توی اعماق زمین پیدا شدن، دارن یه حقیقتِ هولناک رو فاش میکنن. فیلم حول محور یه گروه از دانشمندان و فیلسوفها میگرده که متوجه میشن “واقعیت” اون چیزی نیست که ما سالهاست داریم زندگیاش میکنیم. یه سری مکاشفات (همون Revelations خودمون!) اتفاق میافته که تمام ساختارهای سیاسی و مذهبی دنیا رو به لرزه درمیاره. درسته که پیرنگ داستان یکم پیچیده به نظر میاد، ولی وقتی شخصیت اصلی با بازیِ درخشان ستارههای فیلم، وارد اون اتاقِ شیشهایِ معروف میشه… وای! اونجاست که تازه میفهمی بازی از چه قراره. یه تعقیب و گریز ذهنیِ تمامعیار که مرز بین واقعیت و رویا رو کاملاً پاک میکنه.
به نظر من، «Revelations» پر از استعارههاییه که مستقیم به وضعیتِ امروزِ ما اشاره داره. اون ساعتِ بزرگی که توی اکثر سکانسها دیده میشه، فقط برای نشون دادن زمان نیست؛ اون داره به “پایانِ معصومیتِ بشری” اشاره میکنه. نورپردازیهای تند و کنتراستهای شدید فیلم هم انگار میخوان بگن که حقیقت همیشه روشن نیست، گاهی حقیقت جوری چشم آدم رو میزنه که ترجیح میدی توی تاریکی بمونی. واقعاً دلم میخواد بگم که فیلمنامه برای هر سکانس، یه امضایِ فلسفیِ خاص گذاشته.
از نظر اجتماعی، فیلم به شدت به موضوع “بیتفاوتی” نقد وارد میکنه. اینکه چطور آدمها وقتی با مکاشفاتِ ترسناک روبهرو میشن، به جایِ اتحاد، به سمتِ فروپاشیِ درونی میرن. از بعد روانشناختی هم، فیلم جوری طراحی شده که مخاطب رو دچارِ یه جور “اضطرابِ وجودی” کنه. آخه کیه که از روبهرو شدن با نیستی نترسه؟ فیلم از این ترس استفاده میکنه تا ما رو به فکر فرو ببره.
منتقدها حسابی از خجالتِ هم دراومدن! بعضیها فیلم رو یه “شاهکارِ دورانساز” میدونن و معتقدن که سینما به یه همچین شوکی نیاز داشت. ولی خب، درسته که یه سری دیگه هم میگن فیلم زیادی توی فلسفهبافی غرق شده و ممکنه برای مخاطبِ عام خستهکننده باشه. راستش رو بخوای، من فکر میکنم این فیلم برای کسایی ساخته شده که دوست دارن بعد از سینما، ساعتها توی کافه درباره فیلم حرف بزنن. امتیازهای اولیه نشون میده که با یه کاندیدای جدی برای جوایزِ فنی و بهترین فیلمنامه طرف هستیم.
در نهایت، Revelations 2025 از اون فیلمهایی نیست که ببینی و پاشو بری سراغِ زندگیات. این فیلم میمونه توی گلوت. میخواد که بهش فکر کنی. به نظر من، اگه دنبالِ یه تکونِ اساسی هستی و خسته شدی از فیلمهایِ “هپیاِند” و تکراری، این اثر دقیقاً همون چیزیه که باید ببینی. یه ماجراجوییِ بصریِ سیاه، عمیق و به شدت انسانی. فقط یه نصیحت: با ذهنِ باز برو سراغش و آماده باش که تمامِ تصوراتت از دنیا فرو بریزه! آمادهای برای مکاشفه؟
این فیلم تلفیقی از ژانرهای علمیتخیلیِ فلسفی (Sci-Fi)، معمایی (Mystery) و درامِ آخرالزمانی است.
راستش رو بخوای، نه خیلی! به دلیل تمهای سنگین، فضای مضطربکننده و برخی صحنههای خشن، تماشایِ اون برای افراد زیر ۱۵ سال توصیه نمیشه.
اگه از فیلمهایی مثل «Inception»، «Arrival» یا «Coherence» خوشت اومده، شک نکن که از تماشایِ این فیلم هم لذت میبری.
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.