داستان فیلم
آپورووا مدرک کارشناسی ارشد ناموفق خود را از مادرش در بنگلور پنهان میکند. او با انجام کارهای پراکنده و تکیه بر سوپنا روزگار میگذراند، اما تواناییاش در کنترل پلک زدن به یک نفرین تبدیل میشود، زمانی که پیرمردی میگوید پدرش زنده است.
آپورووا مدرک کارشناسی ارشد ناموفق خود را از مادرش در بنگلور پنهان میکند. او با انجام کارهای پراکنده و تکیه بر سوپنا روزگار میگذراند، اما تواناییاش در کنترل پلک زدن به یک نفرین تبدیل میشود، زمانی که پیرمردی میگوید پدرش زنده است.
و خب… «Blink 2024» واقعاً یکی از اون کارهاییست که وقتی تموم میشه، هنوز تو ذهنت میچرخه و دلت میخواد دربارهاش بیشتر فکر کنی! این یه مستند آمریکاییه که به کارگردانیِ Edmund Stenson و Daniel Roher ساخته شده — دو تا کارگردانی که با کارهای قبلیشون ثابت کردن که بلد ان چطور قصه های انسانیِ واقعی رو تو قاب تصویر به یه تجربهٔ سینمایی تبدیل کنن. راستش رو بخوای، اینجا خبری از داستان ساختگی نیست؛ بلکه یه خانوادهٔ کانادایی رو میبینی که وقتی سه تا از چهار تا بچه هاشون با بیماریِ چشمِ نادر و غیرقابل درمان روبرو میشن، تصمیم میگیرن یه سفر دور دنیا داشته باشن تا زیبایی های دنیا رو قبل از اینکه دیدشون رو از دست بدن تجربه کنن… و این یه دغدغهٔ انسانی ست که تا عمقِ وجودت میره!
آخه داستانِ این مستند اینطوره که خانوادهٔ Pelletier، با چهار تا بچه شاد و پر انرژی، ناگهان متوجه میشن که سه تا از بچه هاشون به بیماریِ نادری به نامِ «رتینیتیس پیگمنتوزا» مبتلا ان، که به تدریج باعث نابیناییِ کامل میشه… و خب این شوکِ بزرگ باعث میشه Edith و Sébastien با بچه ها تصمیم بگیرن قبل از اینکه چشم هاشون رو از دست بدن، یه سفرِ دور دنیا برن تا زیبایی هایِ دنیا رو ببینن، جاهایی مثل صحرای نامیبیا، نپال و مصر — جایی که هر لحظه براشون مثل یه یادآوریه که زندگی چقدر زود میگذره و چقدر دیدن هر منظره ای ارزشمنده!
آخه به نظر من، اسمِ «Blink» خودش یه نمادِ خیلی قویه! چون «پلک زدن» یعنی اون لحظهٔ خیلی کوتاه که زندگی میگذره… و این مستند داره بهت میگه زیبایی دنیا حتی در اون پلک زدن هاست — یعنی تو همین لحظه های کوچیکه که باید دید و لمس کرد، نه فقط منتظرِ یه اتفاقِ بزرگ موند.
آخه این خانواده فقط داشتن یه سفر میکردن؛ ولی چیزی که ازش بیرون میاد یه درسِ بزرگه تو رابطهٔ انسان با ترس، امید و واقعیت — اینکه چطور انسان ها وقتی با تهدیدی بزرگ روبرو میشن، نه فقط با ترس میجنگن، بلکه میفهمن چقدر عشق و خاطره اهمیت داره… واقعاً دلم میخواد بگم این بخشش اونقدر قشنگه که تو دیدنت به اطرافت هم اثر میذاره!
و خب، ریتمِ «Blink» مثلِ یه موجه — بعضی قسمت ها آروم و تامل برانگیزن، بعضی قسمت ها احساسی و با فشارِ احساسی بالا… ولی این ریتمِ متغیر دقیقاً همونیه که باعث میشه تو باهاش ارتباط برقرار کنی و حس کنی که این فقط یه گزارشِ ساده نیست، بلکه یه داستانِ انسانیِ واقعیِ جاریِ زندگیه.
منتقدا اغلب گفتن که «Blink» میتونست یه گزارشِ سطحی از سفر یه خانواده باشه، ولی این مستند به لطفِ نگاهِ دقیقِ کارگردان ها و اجازه دادن به لحظه هایِ خام و واقعی، تونسته چیزی بسازه که هم دلنشینه و هم تلخ — و این ترکیب باعث شده خیلی ها اون رو یکی از برترین مستندهایِ ۲۰۲۴ بدونن!
به نظر من… «Blink 2024» یکی از اون مستندهایی ست که باعث میشه کارگردان ها مثلِ Edmund Stenson و Daniel Roher بیشتر از همیشه دیده بشن چون تونستن یه داستانِ واقعی رو طوری روایت کنن که هم احساسی باشه هم انسانی — چیزی که همیشه تو بهترین مستندها پیدا میشه!
در نهایت… «Blink 2024» یه مستند قوی و احساسیِ که با نگاهِ دقیقش به زندگیِ یه خانوادهٔ معمولی که با یه بحرانِ غیرقابل تصور روبرو میشه، تونسته هم مخاطب رو تحت تاثیر قرار بده و هم بهش یادآوری کنه که زندگی و زیبایی هایِ دنیا ارزشِ دیدن دارن — حتی وقتی بدونی زمان محدوده!
«Blink 2024» یه مستندِ درامِ واقعی و انسانی هست که با ترکیبِ سفر، خاطراتِ خانوادگی و ارزشِ دیدنِ دنیا، مخاطب رو با یه تجربهٔ متفاوت مواجه میکنه.
درسته که موضوعِ جدی داره ولی چون مستند از تجربهٔ یه خانوادهٔ واقعی روایت میشه و خشونت خاصی نداره، برای نوجوانانِ بالای 10 سال و بزرگسالان مناسب تره و میتونه برات یه تجربهٔ الهام بخش باشه.
اگه از مستندهایی مثل «Journey to Mecca» یا «Human» خوشت اومده که داستانِ واقعی و احساسیِ انسان ها رو با چشم اندازهایِ زیبا ترکیب میکنن، احتمالاً «Blink 2024» هم برات یک تجربهٔ مشابه و تأثیرگذار خواهد بود.
این مستند برای اونایی که عاشقِ داستان هایِ واقعی، سفر، زیبایی هایِ دنیا و اهمیتِ خاطرهسازی هستن، واقعاً پیشنهاد میشه و میتونه دیدنت به زندگی رو کمی تغییر بده!
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.