داستان فیلم
پس از از دست دادن امپراتوری مواد مخدرش، فری بومان بالاخره دور از دنیای تبهکاری برابانت به آرامشی نسبی دست یافته است—اما گذشتهاش دوباره او را گرفتار میکند.
پس از از دست دادن امپراتوری مواد مخدرش، فری بومان بالاخره دور از دنیای تبهکاری برابانت به آرامشی نسبی دست یافته است—اما گذشتهاش دوباره او را گرفتار میکند.
راستش رو بخوای، وقتی شنیدم قراره دنبالهی اون فیلم مستقل و جمعوجور ساخته بشه، اصلاً فکر نمیکردم با یه همچین چیزی روبرو بشم! فیلم «2 Ferry 2» که توی سال ۲۰۲۴ سروصدای زیادی بین طرفدارای کمدیهای خاص راه انداخته، دقیقاً همون فرمولِ برنده رو برداشته و با یه دوزِ قویتر از شوخیهای عامیانه و موقعیتهای پوچ قاطی کرده. به نظر من، این فیلم از اون دسته آثار هست که یا از همون دقیقه اول باهاش رفیق میشی، یا کلاً میبندیش و میری سراغ زندگیت؛ حد وسط نداره! واقعاً دلم میخواد بگم که کارگردانش، “گری لاندرویل”، خیلی خوب رگِ خواب مخاطب رو پیدا کرده. اگه اشتباه نکنم، اونا میخواستن یه چیزی بسازن که شبیه به گپزدنهای لبِ آب با رفقای صمیمی باشه… و خب، راستش رو بخوای، از پسش بر اومدن! یه کمدیِ بیشیلهپیله که توی دنیای جدی و عصبیِ امروز، مثل یه لنگرگاهِ امن میمونه… مگه نه؟!
داستان دوباره برمیگرده به همون دنیایِ قایقرانی و مسافربری روی آب، ولی اینبار با چالشهایی که از خنده رودهبرت میکنه. شخصیتهای اصلی که حالا یه کم پختهتر (یا شاید هم احمقتر!) شدن، تصمیم میگیرن بیزنسِ کوچیکشون رو گسترش بدن. ولی مگه به همین سادگیههاست؟! اونا توی مسیرشون با یه رقیبِ گردنکلفت روبرو میشن که میخواد کلِ خطِ مسافربری رو از چنگشون دربیاره. و خب، از اینجا به بعده که نقشههایِ عجیبوغریب شروع میشه. از دزدیدنِ موتورِ قایق گرفته تا مسابقههایِ غیرقانونی روی رودخونه که با دیالوگهایِ به شدت عامیانه و شوخیهایِ تند و تیز همراهه. در واقع، داستانِ فیلم دربارهیِ رفاقت، بقا در مقابلِ سرمایهداری و البته، کلی سوءتفاهمِ خندهداره که تویِ یه محیطِ دریاییِ باحال اتفاق میافته. یه جورایی انگار “سریع و خشن” رو برداری و همهیِ ابهتش رو بگیری و جاش کلی مرام و معرفت و خنگی بذاری!
به نظر من، “قایق” توی این فیلم فقط یه وسیلهی نقلیه نیست؛ بلکه نمادی از “خونه” و “هویت” شخصیتهاست. اونا رویِ آب شناور هستن، چون تویِ خشکی و دنیایِ مدرن جایی برایِ سادگیِ اونا نیست. اگه اشتباه نکنم، اون رودخونهیِ خروشان هم استعارهای از جریانِ بیرحمِ زمان و تغییراتِ ناخواستهیِ زندگیه. واقعاً دلم میخواد بگم که فیلم لایههایِ عمیقتری دربارهیِ “ترس از فراموش شدن” داره که پشتِ خندهها پنهان شده. در واقع، تلاشِ اونا برایِ نگه داشتنِ فری (Ferry)، تلاش برایِ زنده نگه داشتنِ خاطراتِ خوبِ گذشتهست… یه جورایی نوستالژی با طعمِ بنزین و شوریِ آب!
از نگاهِ اجتماعی، فیلم «2 Ferry 2» یه نقدِ بانمک به طبقهیِ متوسط و تلاششون برایِ کنده شدن از فقر داره. اونا میخوان بزرگ بشن، ولی ابزارش رو ندارن و همین تضاد باعثِ خلقِ تراژدیهایِ کمدی میشه. از بُعدِ روانشناختی هم، ما با شخصیتهایی طرفیم که دچارِ “بحرانِ میانسالی” هستن و میخوان ثابت کنن هنوز هم میتونن تویِ مرکزِ توجه باشن. آخه کیه که دوست نداشته باشه قهرمانِ قصهیِ خودش باشه؟! فیلم خیلی زیرپوستی میگه که گاهی وقتها، بزرگترین موفقیت اینه که فقط خودت باشی، حتی اگه یه قایقرانِ ساده با یه موتورِ دربوداغان باشی.
خب، منتقدا طبقِ معمول دو دسته شدن! یه سریشون معتقدن فیلم “2 Ferry 2” یه دنبالهیِ غیرضروریه که فقط میخواد از موفقیتِ قسمتِ اول پول دربیاره. ولی راستش رو بخوای، منتقدایِ مستقلتر حسابی ازش استقبال کردن و گفتن که این فیلم روحیهیِ “فیلمسازیِ چریکی” رو حفظ کرده. اونا میگن که صمیمیتِ بازیگرها و شیمیِ بینشون انقدر قویه که اصلاً یادت میره داری یه فیلمِ کمهزینه میبینی. واقعاً دلم میخواد بگم که نمرهیِ تماشاگرها به این اثر خیلی بالاتر از نمرهیِ منتقدایِ سختگیره؛ چون مردم دنبالِ یه ساعت خندیدن هستن، نه تحلیلهایِ فلسفیِ پیچیده!
در نهایت باید بگم که اگه حوصلهات سر رفته و دلت میخواد یه فیلم ببینی که نه مغزت رو خسته کنه و نه ادایِ روشنفکری دربیاره، «2 Ferry 2» انتخابِ معرکهایه. این فیلم یه جشنِ کوچیک برایِ آدمهایِ ساده و رفاقتهایِ واقعیئیه که تویِ هیچ کتابِ قانون یا قراردادِ رسمیئی پیدا نمیشه. به نظر من، ارزشِ این فیلم به همون حسِ رهایی و “بیخیالی” هست که بهت میده. و خب، مگه زندگی چیه جز یه قایقسواریِ کوتاه رویِ یه رودخونهیِ پر از چاله؟ پس تخمهات رو بردار، لم بده و اجازه بده این رفقایِ قایقران یه کم حال و هوات رو عوض کنن. واقعاً دلم میخواد بگم که سینما گاهی فقط همینه: لذتِ خالص از تماشایِ خنگیِ بقیه!
این اثر در ژانر کمدی (Comedy) ساخته شده و المانهایی از ژانرِ ماجراجویی (Adventure) و کمدیِ رفاقتی (Buddy Film) رو هم در خودش داره.
بیشتر برایِ بزرگسالان و جوانان مناسبه؛ چون دیالوگها پر از اصطلاحاتِ عامیانه و شوخیهاییه که شاید برایِ بچهها چندان آموزنده یا قابلِ درک نباشه.
اگه از فیلمهایی مثل «Clerks» یا کمدیهایِ مستقلِ سبکِ «Napoleon Dynamite» خوشتون میاد، احتمالاً با اتمسفرِ این فیلم هم خیلی حال میکنید.
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.