داستان فیلم
یک ملکه جادوگر قدرتمند و ترسناک گری آلیس را به بیابان شبحآلود سرزمینهای گمشده میفرستد تا در جستجوی یک قدرت جادویی باشد، جایی که جادوگر و راهنمایش، بویس راندهکننده، باید از انسان و دیو سبقت بگیرد و با آن مبارزه کند.
یک ملکه جادوگر قدرتمند و ترسناک گری آلیس را به بیابان شبحآلود سرزمینهای گمشده میفرستد تا در جستجوی یک قدرت جادویی باشد، جایی که جادوگر و راهنمایش، بویس راندهکننده، باید از انسان و دیو سبقت بگیرد و با آن مبارزه کند.
راستش رو بخوای، وقتی شنیدم قراره یکی دیگه از داستانهای جورج آر. آر. مارتین (همون خالق بازی تاج و تخت خودمون!) تبدیل به فیلم بشه، هم هیجانزده بودم و هم یکم نگران. آخه میدونی، اقتباس کردن از تخیلِ لجامگسیخته مارتین کار هر کسی نیست! ولی فیلم «In the Lost Lands 2025» واقعاً غافلگیرم کرد. به نظر من، این فیلم یه ترکیبِ سمی و جذاب از فانتزی تاریک و اکشنِ نفسگیره که قشنگ میخکوبت میکنه. واقعاً دلم میخواد بگم که حضور «میلا یووویچ» با اون سابقه درخشانش توی فیلمهای اکشن، یه وزنه سنگین برای این کاره. درسته که جلوههای ویژه حرف اول رو میزنه، ولی آخه روحِ داستان هم بدجور درگیرت میکنه. اگه دنبال یه سفر ماورایی به سرزمینهایی هستی که حتی توی خوابت هم ندیدی، این فیلم دقیقاً همون چیزیه که جگرت رو حال میآره!
ماجرا از اینجاست که یه ملکه، که بدجور دنبال قدرت تغییر شکله، یه جادوگرِ مخوف و مرموز به اسم «گریس» (با بازی میلا یووویچ) رو استخدام میکنه. حالا گریس باید بزنه به دلِ یه جای خطرناک و نفرینشده به اسم «سرزمینهای گمشده» تا یه قدرتِ باستانی رو پیدا کنه. ولی خب، گریس تنها نیست! یه ولگرد و راهزنِ به اسم «بویز» هم همراهش میشه که تضادِ شخصیتیشون کل فیلم رو جذاب کرده. آخه مگه میشه توی سرزمینهایی که هیولاهای خیالی و جادوهای سیاه از در و دیوارش میباره، به این سادگیها جلو رفت؟! هر قدمی که برمیدارن، یه چالش جدیده که نه تنها جونشون، بلکه روحشون رو هم امتحان میکنه. فیلم قشنگ یه تعقیب و گریز جادویی وسط یه برهوتِ بیانتهاست…
به نظر من، خودِ این «سرزمینهای گمشده» نمادی از بخشهای تاریک و فراموششدهٔ ذهنِ انسانه. هر هیولایی که اونا باهاش میجنگن، انگار یه جورایی تجسمِ ترسها یا طمعهای خودشونه. واقعاً دلم میخواد بگم که «تغییر شکل» که ملکه دنبالشه، استعارهای از عدم رضایتِ آدمها از خودشونه؛ اینکه میخوایم هر کسی باشیم جز خودمون! اگه اشتباه نکنم، مارتین با این داستان میخواد بگه که گاهی به دست آوردنِ اون چیزی که آرزوش رو داریم، میتونه بزرگترین نفرینِ زندگیمون باشه. آخه جادو همیشه یه جای کارش میلنگه!
فیلم از منظر روانشناختی روی مفهوم «وسواس» مانور میده. وسواس برای جوانی، برای قدرت، برای برتری. در لایهٔ اجتماعی هم میشه ردپای نقدِ قدرتطلبیِ بیحد و مرزِ حاکمان رو دید که حاضرن برای اهداف شخصی، سرزمینهای امن رو به «سرزمینهای گمشده» تبدیل کنن. حسِ بیاعتمادی که بین گریس و بویز در جریانه، بازتابی از روابطِ سردِ دنیای مدرنه که توش هیچکس بیدلیل به کسی کمک نمیکنه، مگر اینکه نفعی توش باشه…
منتقدا فعلاً واکنشهای متفاوتی داشتن. خیلیا میگن این بهترین همکاریِ مشترکِ «میلا یووویچ» و شوهرش «پل دبلیو. اس. اندرسون» بعد از سالهاست. درسته که بعضیها به فیلمنامه گیر دادن و میگن میتونست پیچیدهتر باشه، ولی آخه کیه که منکرِ جذابیتِ بصریِ این کار بشه؟ به نظر من، منتقدای سختگیر لایههای فلسفی مارتین رو فدای صحنههای اکشن دیدن، ولی طرفدارای پروپاقرصِ فانتزی تاریک، حسابی از فیلم راضیان. در کل، امتیازهای اولیه نشون میده که با یه بلاکباسترِ خوشساخت طرفیم که هدفش سرگرمکردنِ هوشمندانه است.
خلاصه بگم رفیق، اگه میخوای یه سفرِ مجازی داشته باشی به جایی که منطق توش کار نمیکنه و فقط جادو حکمفرماست، «In the Lost Lands 2025» رو حتماً ببین. این فیلم از اون کارهاست که باید روی بزرگترین پرده ممکن دیده بشه تا عمقِ فاجعه و زیبایی رو همزمان درک کنی! به نظر من، ترکیبِ خشونتِ مارتین و کارگردانیِ اندرسون، یه معجونِ سرگرمکننده ساخته که اصلاً پشیمونت نمیکنه. آخه مگه میشه از خیرِ دیدنِ میلا یووویچ در حالِ طلسمکردنِ هیولاها گذشت؟! پاشو برو بلیطت رو بگیر یا دانلودش کن، که سرزمینهای گمشده منتظرته!
این فیلم ترکیبی از ژانرهای **فانتزی (Fantasy)**، **ماجراجویی (Adventure)** و **اکشن (Action)** با درونمایههای فانتزی تاریک (Dark Fantasy) است.
راستش رو بخوای، نه زیاد! به خاطر صحنههای خشن، جادوهای سیاه و موجودات ترسناک، تماشای اون به کودکان توصیه نمیشه و احتمالاً درجهبندی PG-13 یا بالاتر داره.
اگه از فیلمهایی مثل **Resident Evil**، **Monster Hunter** یا فضای سریال **The Witcher** خوشت میآد، احتمالاً با این فیلم هم حسابی حال میکنی!
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.