داستان فیلم
با تسبیح در یک دست و تبر در دست دیگر، یک راهب به دنبال روحی هزارساله میرود که انسانها را تسخیر کرده و جهنمی را روی زمین به پا کرده است.
با تسبیح در یک دست و تبر در دست دیگر، یک راهب به دنبال روحی هزارساله میرود که انسانها را تسخیر کرده و جهنمی را روی زمین به پا کرده است.
راستش رو بخوای، سینمای کره جنوبی دیگه ثابت کرده که توی ژانر وحشت و معما، رقیب نداره! فیلم «شب هشتم» (The 8th Night) محصول سال ۲۰۲۱، یکی از اون تجربههای عجیبیه که به جای اینکه فقط با “جامپاسکر” بترسونتت، روحت رو درگیر یه فضای سنگین و بودایی میکنه. به نظر من، این فیلم یه جورایی شبیه به یه پازل باستانیه که قطعهقطعهاش با خون و ورد و جادو کنار هم چیده میشه. کارگردان فیلم، کیم ته-هیونگ، خیلی هوشمندانه دست گذاشته روی یه افسانه قدیمی درباره دو تا موجود خبیث که اگه به هم برسن، دنیا رو به جهنم تبدیل میکنن. اگه دنبال یه فیلم هستی که توش راهبهای خفن با تبر و تسبیح به جنگ شیاطین برن، واقعاً دلم میخواد بگم که این فیلم دقیقاً برای خودت ساخته شده!
همه چیز از ۲۵۰۰ سال پیش شروع میشه. بودا دو تا موجود رو که نماد عذاب و رنج بودن، توی دو تا صندوقچه زندانی کرد و انداختشون توی دورترین نقاط دنیا. اما خب، همیشه یه آدم فضول پیدا میشه که گند بزنه به همه چیز! یه باستانشناسِ شکستخورده یکی از این چشمهای قرمز رو بیدار میکنه و حالا این موجود خبیث ۷ شب وقت داره تا از روی پلِ هفت تا آدم رد بشه و به چشمِ سیاه برسه. اگه شب هشتم این دو تا به هم برسن، کار دنیا تمومه! حالا یه راهب سابق به اسم جینسوک که حسابی هم بدعنقه، با یه راهب جوون و معصوم همراه میشه تا جلوی این فاجعه رو بگیره… و خب، توی این مسیر کلی خونریزی و اتفاقات ماوراءطبیعی منتظرشونه.
اگه از من بپرسی، این فیلم پر از استعارهست. اون “هفت تا پله” که شیطان باید ازشون رد بشه، در واقع نماد رنجهای بشری مثل خشم، شهوت و حسادته. در واقع شیطان برای بیدار شدن، از ضعفهای اخلاقی ما تغذیه میکنه. اگه اشتباه نکنم، اون صندوقچهها و بیابونی که فیلم توش تموم میشه، نمادی از پوچی و در عین حال رستگاریه. فیلم میخواد بگه که بزرگترین شیطان، همون چیزیه که توی قلب خودمون پنهان کردیم و تا وقتی با گذشتهمون روبرو نشیم، همیشه در خطر بیدار شدنش هستیم.
از نظر روانشناختی، کاراکتر جینسوک (با بازی عالی لی سونگ-مین) یه آدم ترومازدهست. اون با گناهی از گذشته دست و پنجه نرم میکنه که باعث شده ایمانش رو از دست بده. این فیلم بهمون نشون میده که چطور درد و رنج میتونه آدم رو از درون سفت و سنگی کنه. از بعد اجتماعی هم، فیلم به جامعهای اشاره داره که توی مدرنیته غرق شده و یادش رفته که ریشههای اعتقادی و اخلاقیاش چقدر میتونن در برابر فروپاشی روانی محافظش باشن.
منتقدا نظرات متفاوتی داشتن؛ خیلیاشون عاشق جو اتمسفریک و فیلمبرداری بینقصش شدن و گفتن که این فیلم یه نفس تازه برای ژانر “جنگیری شرقی” هست. ولی خب، بعضیها هم معتقد بودن که داستان یه کم پیچیدهست و اگه با مفاهیم بودایی آشنا نباشی، شاید اواسط فیلم یه کم گیج بشی. اما در کل، همهشون روی این توافق داشتن که بازیگریها، مخصوصاً بازیِ بازیگر جوون (نام دا-روم)، خیلی دلنشین و تاثیرگذار بوده. راستش رو بخوای، این فیلم از اوناست که باید دو بار ببینی تا تمام جزئیاتش رو درک کنی.
در نهایت، فیلم «شب هشتم» یه اثر محترم و عمیقه که بهت ثابت میکنه ترس لزوماً به معنی جیغ زدن نیست. این فیلم دربارهی بخشش، مواجهه با سایههای درون و پیدا کردن نوره، حتی وقتی که فقط چند ساعت تا پایان دنیا باقی مونده. آخه مگه میشه یه فیلم هم آدم رو بترسونه و هم به فکر فرو ببره؟ به نظر من، این فیلم ارزشِ یک بار وقت گذاشتن رو قطعاً داره. پس اگه دنبال یه تجربه متفاوت از سینمای کره هستی، همین امشب برو سراغش و ببین چطور شب هشتم میتونه سرنوشت همه چیز رو عوض کنه!
این فیلم ترکیبی از ژانرهای وحشت (Horror)، معمایی (Mystery) و هیجانانگیز (Thriller) با درونمایههای مذهبی و فانتزی تاریک هست.
خیر، به دلیل صحنههای خشن، تصاویر دلهرهآور از شیاطین و جسدها، تماشای این فیلم برای افراد زیر ۱۶ سال توصیه نمیشه.
اگه از فیلمهایی مثل «The Wailing» (شیون) یا «Svaha: The Sixth Finger» خوشتون اومده، اتمسفر و تم داستانی این فیلم هم براتون به شدت جذاب خواهد بود.
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.