جولیا، زنی که از یک بیماری تحلیلبرندهی بینایی رنج میبرد، جسد خواهر نابینایش، سارا، را در زیرزمین پیدا میکند که به دار آویخته شده است. با وجود اینکه همهچیز حاکی از خودکشی است، جولیا تصمیم میگیرد موضوع را بیشتر پیگیری کند، چون بهطور غریزی حس میکند با یک پروندهی قتل روبهروست.
راستش رو بخوای… وقتی اسم «Julia’s Eyes» رو میشنوی، فکر میکنی قراره یه قصهٔ ترسناک ساده باشه، ولی عقب تر که میری توی داستان، میبینی آخه این اثر یه تجربهٔ روانشناسانهٔ پرتعلیقه که در عین حال ترسناکِ محض هم هست. این اثر محصول سال ۲۰۱۰ از سینمای اسپانیا ـ مکزیکه و تونسته با ترکیب رازآلودی و ترس و تعلیق، کلی مخاطب رو سرِ ذوق بیاره!
آخه داستان از این قراره که جولیا، زنی که به یه بیماری تحلیل برندهٔ چشم دچار شده، ناگهان خواهر دوقلوی نابیناش سارا رو حلقآویز شده توی زیرزمین پیدا میکنه… همه میگن خودکشی بوده ولی جولیا حس میکنه قضیه چیز دیگهست، و خب از اون لحظه شروع میکنه به تعقیبِ حقیقت، حتی با این که بینایی اش هر روز کمتر میشه!
به نظر من… اسم «چشمان جولیا» فقط اشاره به بینایی نیست؛ این انگار نمادِ دیدن حقیقت در تاریکیِ درون هم هست! چون جولیا داره کمکم نابینا میشه و همزمان داره حقیقت رو میبینه، انگار فیلم داره به ما میگه که واقعیتِ درونی بعضی چیزها فقط وقتی روشن میشه که چشم واقعی رو از دست بدی تا چشمِ درونت حواس بهتری پیدا کنه.
درسته که یه کنتریل ترسناکِ جذابه، ولی واقعاً حسِ تلاشِ انسان برای پذیرفتن واقعیت با این که داره از چیزی اساسی محروم میشه (دید) یه تصویر قوی از تنهایی و ترسِ اجتماعی ارائه میکنه… انگار همه چیز با ترسِ از دست دادن شروع میشه و به ترسِ مواجهه با حقیقت ختم میشه!
راستش رو بخوای… ریتمش یه جور آروم و پرتعلیقه که یه وقتهایی نفسگیر میشه! اولش یواش شروع میشه، بعد کمکم میبینی که انگار هر پلان یه قدم به گرهِ تاریکتر نزدیکتره، و این حرکت تدریجی باعث میشه تو هم مثل جولیا حس کنی که داری کمکم توی تاریکی فرو میری…
منتقدها معمولاً از سبکِ بصریِ فیلم و تعلیقِ بهوجود اومده تعریف کردن، ولی بعضیاشون گفتن که پایانش یه کم کشدار و پر از پیچشهای زیادِ قابل حدسه… با این حال، اکثراً قبول دارن که «Julia’s Eyes» یه تجربهٔ ترسناکِ متفاوت و خوشساختِ اروپاییه.
به نظر من… این اثر یکی از بهترین نمونههای ترسناکِ مدرنِ اسپانیاییه که کارگردانِ اون یعنی گیلم مورالس تونسته سبکِ روانشناسانه رو با ترسِ کلاسیک تلفیق کنه و نمایش بده؛ مخصوصاً با حضور بازیگرانی که قبلاً در ژانر ترسناک تجربه داشتن و اینجا هم در اوج هستن!
در کل… «Julia’s Eyes» یه تجربهٔ ترسناکِ رازآلودِ حسابی تاثیرگذاره که هم حسِ تعلیق رو بهت میده هم جنبههای عمیقترِ روانی و انسانی داره. اگه عاشق ژانرهای ترسناکِ معمایی و داستانای پیچیده هستی، خب این یکی رو از دست نده!
این اثر تو ژانرهای ترسناک، رازآلود و مهیج قرار میگیره که پر از تعلیق و کشمکشِ روانشناسانه است.
درسته که مناسب بالای سیزده ساله، ولی صحنههای ترسناک و پرتعلیق ممکنه برای بچهها خیلی مناسب نباشه.
اگه از این نوع ترسناکای اروپایی خوشت میاد، احتمالاً از فیلمهایی مثل «چشم»، «پناهگاه» و «ترس در تاریکی» هم لذت میبری — آثاری که هم رازآلود هستن هم تمرکز زیادی روی روان شخصیتها دارن.
این اثر رو به دوستدارانِ ترسناکِ پیچیده، معماییدوستها و هر کسی که از قصههای عمیق و پرتعلیق لذت میبره پیشنهاد میکنم!
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.