وقتی دو برادر دوقلو یک میمون کوکی اسرارآمیز پیدا میکنند، مجموعهای از مرگهای هولناک خانوادهشان را از هم میپاشد. بیست و پنج سال بعد، این اسباببازی نفرینشده بار دیگر موجی از قتلهای وحشتناک را آغاز میکند و برادران از هم دورافتاده را مجبور میسازد با گذشتهی شوم خود روبهرو شوند.
راستش رو بخوای، «The Monkey 2025» یه تجربهٔ عجیب و غریبِ ترسناک ولی با یه چاشنیِ بسیار خاصه… آخه نه فقط یه داستانِ وحشتناکِ معمولیه، بلکه مخلوطِ طنز سیاه و خونِ بگیر و ببندِ عجیب هم هست که باعث میشه خیلی وقتا هم بخندی هم بترسی! این اثر که بر اساس یه داستان کوتاه از Stephen King ساخته شده، تونسته یکی از بحثبرانگیزترین عناوینِ ژانر horror–comedy تو سال ۲۰۲۵ باشه و اسمِ کارگردانش Osgood Perkins رو بهعنوان یه کارگردانِ جسور در این ژانر تثبیت کنه.
و خب، داستان با دو برادر دوقلو به اسم Hal و Bill Shelburn شروع میشه که یه عروسکِ تکوندارِ شبیهِ میمون پیدا میکنن… اونم عروسکی که هر بار که چرخش رو میپیچی، یه نفر اطرافش با یه مرگِ خیلی وحشتناک تلف میشه! (و این اصلاً شوخی نیست!!!) خانوادهشون بهخاطر این curse یا نفرینِ عروسک از هم میپاشه، اما سالها بعد این موجودِ لعنتی دوباره برمیگرده تا با یه قتلعامِ وحشتناکِ جدید، برادرها رو مجبور کنه روبروش بشن و شاید بالاخره رازِ پشتِ این لعنت رو کشف کنن.
آخه واقعاً دلم میخواد بگم که میمونِ نفرینشده نمادِ چیزایِ بیشتریه… نه فقط یه ابزارِ قتل! این میمون انگار نمادِ راز و ترسِ دوران کودکیه که همیشه پشتِ گوشِ ذهنِ آدم میمونه و هر وقت سرِ بزنی بیرون، صداش میکنه… مثلِ اون خاطراتِ بدی که گاهی از تهِ ذهن بینِ ما سرک میکشن!
و خب، وقتی داستانِ نفرین و ترسِ کودکی واردِ بزرگسالی میشه، تازه میفهمی که این فیلم فقط با صحنههای ترسناکِ خالص کار نداره، بلکه داره دربارهٔ تأثیرِ خاطراتِ بد، رابطههایِ پیچیدهٔ خانوادگی و اینکه چطور گذشته میتونه آدم رو تا تهِ زندگی تعقیب کنه حرف میزنه… چیزایی که با وجودِ طنزِ سیاهِ فیلم، تو رو واقعاً مشغولِ فکر میذاره!
راستش، ریتمِ «The Monkey» یه جورِ آونگیه… بعضی جاها هی پرانرژیه و یههو میری تو یه قتلِ خیلی گرافیکی، بعضی وقتا آرومتر میشه تا بتونی با شخصیتها و رابطهٔ آنها همراه بشی. این نوسانِ ریتم باعث میشه که تماشاگر تا آخرش دچارِ بیحوصلگی نشه و همیشه یه انتظارِ جدید داشته باشه!
منتقدا تقریباً با نظراتِ متفاوت به «The Monkey» نگاه کردن… بعضیا از طراحیِ صحنهها و طنزِ عجیبِ فیلم تعریف کردن و گفتن این ترکیبِ horror–comedy چیزِ جالبی بوده، ولی بعضیها هم عقیده دارن که چون بینِ وحشت و طنز زیاد در رفت و آمد بوده، هیچکدومش اونقدر عمیق نشده و باعث شده فیلم از نظرِ روایتِ جدی کمی ضعیف به نظر بیاد!
به نظر من این اثر یکی از آثارِ قابل توجهٔ Osgood Perkins هست چون تونسته با یه ترکیبِ جسورانه از horror و طنزِ سیاه، یه تجربهٔ دیدنی برای طرفدارای ژانر horror–comedy بسازه و نشون بده که اون فقط یه کارگردانِ معمولی تو این سبک نیست بلکه میتونه با ایدههایِ متفاوت هم مخاطب رو جذب کنه!
و خلاصه اینکه «The Monkey 2025» یه horror–comedyه عجیب و در عینِ حال جذابه که با طراحیِ صحنههایِ خونین، طنزِ سیاه و یه داستانِ نفرینشدهٔ بدون توقف، میتونه تجربهٔ متفاوتی رو برای طرفدارای ژانرش فراهم کنه… شاید برای همه مناسب نباشه، ولی قطعاً ارزش یه بار دیدن رو داره!
این اثر جز ژانرهای horror و comedy قرار داره و با ترکیبِ وحشتِ خشن و طنزِ سیاه تجربهٔ جدیدی رو ارائه میده!
آخه بهخاطر صحنههای gore و خشونتِ زیاد، این اثر بیشتر مناسبِ تماشاگرایِ بزرگسال و نوجوانهایِ بالاست و برای بچههای کوچیک اصلاً توصیه نمیشه!
اگه بخوای حسِ مشابه پیدا کنی، میتونی فیلمهایی مثل «Annabelle»، «Chucky» یا «Final Destination» رو ببینی که هر سهشون هم با اسباببازیهایِ نفرینشده یا مرگهایِ خلاقانه و gore داستانشون رو روایت میکنن و میتونه حسِ مشابهی بهت بده!
این فیلم مناسبِ کساییه که عاشقِ هراس و طنزِ سیاهِ عجینشده با goreهایِ شوکهکننده هستن… اگه دنبال تجربهٔ متفاوتی تو ژانرِ horror–comedy هستی، قطعاً ارزشِ وقت گذاشتن داره!
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.