داستان فیلم
دربارهی یک زوج جوان میباشد که بهطور اتفاقی پایشان به یک قتل عجیب و خندهدار باز میشود ، اکنون آنها در تلاش هستند تا خودشان را از این پرونده قتل رازآلود بیرون بکشند ، اما این کار برایشان مشکلات زیادی به وجود میآورد که…
دربارهی یک زوج جوان میباشد که بهطور اتفاقی پایشان به یک قتل عجیب و خندهدار باز میشود ، اکنون آنها در تلاش هستند تا خودشان را از این پرونده قتل رازآلود بیرون بکشند ، اما این کار برایشان مشکلات زیادی به وجود میآورد که…
راستش رو بخوای، «The Lovebirds» اون جور فیلمیه که اولش میگی قراره یه روم-کام سبک باشه… ولی بعدش میبینی همزمان میشه گفت یه ماجرای جنایی کمابیش عجیب و غریب هم هست! این فیلم محصول سال ۲۰۲۰ آمریکاست، به کارگردانی مایکل شوالتر که قبلش هم با «The Big Sick» کلی توجه جلب کرده بود؛ و خب این بار هم یه تجربه متفاوت از دل یه زوج ارائه میده که وسط یه ماجرای قتل میفتن… و البته کلی خنده و آشوب هم نصیب بیننده میکنن!
اگه بخوام خلاصه بگم: جیبران و لیلانی، یه زوج که رابطه شون کشدار و پرتنشه… در آستانه جدایی هستن. ولی وسط یه شب معمولی، یهو میبینن خودشون شاهد یه قتل عجیب شدن! از اونجا داستان مثل یه سیرک هیجان انگیز شروع میشه؛ اونها نه فقط باید برای زنده موندن فرار کنن، بلکه میخوان ثابت کنن که این قتل کار اونها نبوده و وسط این ماجراها تازه متوجه میشن رابطه شون هنوز شاید یه ارزشی داشته باشه!
به نظر من، فیلم سعی میکنه نشون بده که وقتی یه زوج تو بحران گیر میکنه، چقدر اون بحران فرصت بازنگری تو رابطه بهشون میده. البته شاید خیلی اوقات خودِ بحران مهم نباشه، بلکه نحوهٔ کنار هم بودن و واکنش به بحران مهمه… و خب این دقیقا همونه که بین شخصیتها میبینیم: بحث، دوستی، فرار، دعوا… و آخرش هم فهمیدن اینکه هنوزم براشون ارزشمنده.
راستش، این فیلم خیلی وقتها مثل یه آینه میمونه که میگه «آیا واقعا باید رابطههامون رو وسط یه بحران بسنجیم؟» و خب به نوعی برام جالب بود که به جای تکیه بر یه داستان عاشقانه ساده، بُعد روانی شخصیتها رو هم نشون میده — نه از اون مدلهای بلند و فلسفی، بلکه با موقعیتهای بامزه و خندهدار که آدم ناخواسته داره به خودش فکر میکنه… و شاید این یکی از نقاط قوت پنهانش باشه!
اگه بخوای واقعا حواست جمع باشه، باید بگم این فیلم ریتم پرانرژی داره! از اون بزن و بکوب هایی که گاهی شبیه یه داستان پلیسیه، تا لحظههای آرومتر که رابطه زوج اصلی رو نشون میده، همه جوره چیپ و شیرینه! فیلم مثل یه دو سرعت میمونه — یه جاها تند، یه جاها آروم — ولی این ترکیب باعث میشه بیننده از اول تا آخرش هنور سرگرم بمونه.
نقدها درباره این اثر متفاوته… بعضیا گفتن که بازی بازیگران و کمدیهای داستان باعث خنده و سرگرمی شده، ولی بعضی منتقدا هم معتقد بودن که فیلم به عمق لازم نرسیده و بعضی موقعیتها کلیشهای هستن. خلاصه اینکه نظرات متنوعِ، ولی تقریبا همه قبول دارن که بازیهای اصلی فیلم جذابه و انرژی خوبی به داستان میده.
راستش مایکل شوالتر قبل از این با «The Big Sick» تونسته بود یه جور تعادل بین خنده و احساس واقعی برقرار کنه؛ ولی اینجا بیشتر به سمت سرگرمی و طنزِ سبک میره. برای کومایل نانجیانی و ایسا ری هم یه قدمِ متفاوت بود چون اینبار تو ژانرهای هیجان و جنایی هم وارد شدن… و خب نتیجه چیزی بود که خیلیها دوست داشتن ببینن، حتی اگه انتقادهایی هم بهش وارد بود.
به نظر من «The Lovebirds» یه تجربه سرگرمکنندهست که نه خیلی جدیست، نه خیلی معمولی… یه جور وسطِ راهی که میتونه هم بخندونه هم آدمو کنجکاو کنه. اگه دنبال یه روم-کام بامزه با چاشنی ماجرای جنایی میگردی، بد نیست بهش یه شانس بدی — مخصوصا با اون دو تا نقش فوقالعادهای که بازی کردن!
این اثر تلفیقی از کمدی رمانتیک و ماجراجویی جناییه که هم خنده داره هم هیجان!
نه واقعا… این فیلم درجه سنی R داره — یعنی مناسب بزرگسالانه و بعضی شوخیها و موقعیتهاش برای همه سنین نیست.
اگه اینو دوست داشتی، احتمالا از فیلمهای مثل «Date Night»، «Game Night» یا حتی «The Big Sick» هم خوشت میاد — چون همه تلفیقی از کمدیهای روم-کام و موقعیتهای دیوانهوار دارن!
به کسایی که دوست دارن یه تجربه خندهدار با یه پیچ هیجانی داشته باشن و از داستانهای سبک روم-کام خسته نشدن — مخصوصا طرفدارای بازیگرای اصلی!
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.