هنگامی که اسکات و ترزا لرت متوجه میشوند که پسرشان آستین هم مبتلا به اوتیسم است و هم از بیماری استخوان شکننده رنج میبرد، در ابتدا نگران آینده او میشوند. اما با ایمان روبهرشد اسکات و روحیه خارقالعاده آستین، آنها «شکستناپذیر» میشوند و حتی در سختترین لحظات، شادی، قدردانی و شجاعت را مییابند.
رفیق، تا حالا شده احساس کنی دنیا با تمام سنگینیاش افتاده روی شونههات ولی یه چیزی تهِ دلت بگه “بخند”؟ فیلم «پسر شکستناپذیر» (The Unbreakable Boy 2025) دقیقاً دربارهی همین حسِ لجبازانهیِ امیدواریه. راستش رو بخوای، وقتی اولش شنیدم یه فیلم قراره دربارهی پسری با بیماری استخوانسازیِ ناقص (Osteogenesis Imperfecta) و اوتیسم ساخته بشه، فکر کردم با یه درامِ اشکی و غمناک طرفم که فقط میخواد حالمون رو بگیره، اما واقعاً دلم میخواد بگم که این فیلم یه بمبِ انرژی و عشقِ خالصه! به نظر من، این اثر یه مانیفستِ تصویری برای تمامِ آدمهاییه که با نقصهاشون میجنگن. اگه اشتباه نکنم، اکران این فیلم بعد از کلی تاخیر بالاخره توی سال ۲۰۲۵ اتفاق افتاد و خب، باید بگم انتظارش واقعاً میارزید. درسته که داستان بر اساس یه ماجرای واقعیه، ولی جوری روایت شده که انگار داری یه قصه ابرقهرمانی میبینی؛ اما نه از اونهایی که شنل دارن، بلکه از اونهایی که با هر بار زمین خوردن، محکمتر بلند میشن. مگه زندگی چیزی غیر از اینه؟!
قصه زندگی “آستین” رو روایت میکنه؛ یه پسرِ فوقالعاده باحال و باهوش که یه ویژگیِ خاص داره: استخوانهاش به سادگیِ یه شیشه میشکنن! آخه اون به یه بیماری نادر مبتلاست، ولی این اصلاً تمامِ ماجرا نیست. آستین اوتیسم هم داره. حالا فکر کن پدرش، “اسکات” (با بازیِ درخشان زکری لیوای)، چطوری باید با این چالشها کنار بیاد. فیلم لایه به لایه نشون میده که چطور این خانواده به جایِ غرق شدن توی غصه، یاد میگیرن که دنیا رو از دریچهیِ چشمهایِ خوشبینِ آستین ببینن. آستین یه روحیهیِ تسخیرناپذیر داره که حتی وقتی درد داره، لبخند از لبش نمیافته. در واقع، این فیلم روایتِ تلاشِ یه پدر برای قهرمان موندن توی چشمهای پسرشه و خب… رابطهی این دو تا اونقدر صمیمی و محاورهای دراومده که قشنگ میتونی خودت رو جاشون بذاری. آخه مگه میشه اینهمه سختی رو دید و باز هم به زندگی گفت: “چاکرتم”؟!
به نظر من، اون استخوانهایِ شکننده توی فیلم، استعارهای از روحِ همهیِ ما آدمهاست. همهمون یه جاهایی میشکنیم، ترک میخوریم، ولی فیلم میخواد بگه که شکستنی بودن به معنیِ ضعیف بودن نیست. راستش رو بخوای، لباسهایِ رنگی و فضایِ پرنورِ فیلم آگاهانه انتخاب شدن تا تضادی با موضوعِ دردناکِ بیماری ایجاد کنن. اگه اشتباه نکنم، کارگردان میخواسته بگه که “شکستناپذیر بودن” یه ویژگیِ فیزیکی نیست، بلکه یه تصمیمِ قلبیه. واقعاً دلم میخواد بگم که فیلمنامه مثلِ یه الماسِ تراشخوردهست؛ هر جاش رو که نگاه میکنی، یه نوری از امید بهت میتابه. چقدر قشنگه که آدم بتونه از ضعفش، یه قدرتِ بیپایان بسازه، مگه نه؟!
از لحاظ روانشناختی، فیلم روی مفهومِ “تابآوری” (Resilience) تمرکز داره. آستین با وجودِ اوتیسم، یه هوشِ هیجانیِ عجیبی داره که اطرافیانش رو تحتِ تاثیر قرار میده. از بُعدِ اجتماعی هم، فیلم به ما یادآوری میکنه که جامعه چقدر باید نسبت به افراد با تواناییهایِ متفاوت پذیرا باشه. آخه ما عادت کردیم آدمها رو فقط با “کارایی”شون بسنجیم، ولی این فیلم میگه ارزشِ یه انسان به اون نوریه که به زندگیِ بقیه میپاشه.
منتقدا حسابی از فیلم استقبال کردن و میگن که «The Unbreakable Boy» تونسته تعادلِ خیلی خوبی بینِ کمدی و درام برقرار کنه. درسته که بعضیها میگن فیلم یکم بیش از حد به سمتِ احساساتگرایی (Sentimentality) میره، ولی به نظر من، برای چنین قصهای این موضوع کاملاً لازمه. راستش رو بخوای، فیلمهایِ الهامبخش نباید خجالت بکشن که احساساتِ مخاطب رو درگیر کنن. منتقدِ “هالیوود ریپورتر” نوشته بود که زکری لیوای یکی از بهترین بازیهایِ عمرش رو ارائه داده. اگه اشتباه نکنم، امتیازِ تماشاگرها هم نشون میده که فیلم حسابی به دلِ مردم نشسته. واقعاً دلم میخواد بگم که این فیلم یه “حالِ خوبکنِ” واقعیه.
دمِت گرم که تا اینجا همراه بودی رفیق! فیلم «The Unbreakable Boy 2025» یه تلنگرِ قشنگه برای همهیِ ما که یادمون نره زندگی با تمامِ شکستنی بودنش، هنوز ارزشِ جنگیدن داره. این فیلم بهت یاد میده که حتی اگه استخونهات شیشهای باشن، میتونی یه قلبِ پولادی داشته باشی. واقعاً دلم میخواد بگم که اگه دنبالِ یه فیلمی میگردی که بعدش با لبخند و انرژی از جات بلند شی، این بهترین انتخابه. به نظر من، آستین قهرمانیه که همهمون بهش نیاز داریم تا یادمون بیاره دنیا هنوز جایِ قشنگی برایِ موندنه. موافقی؟ پس حتماً یه وقت بذار و این معجزه رو ببین!
این فیلم ترکیبی از ژانرهای درام (Drama)، خانوادگی (Family) و کمدی (Comedy) هست که اصطلاحاً بهش “Feel-good movie” هم میگن.
بله، کاملاً! این فیلم یه اثرِ خانوادگیه که هم بچهها و هم بزرگترها میتونن ازش درسهایِ بزرگی بگیرن.
اگه از فیلمهایی مثل «Wonder» یا «I Am Sam» خوشت اومده، شک نکن که از دیدنِ این فیلم هم لذت میبری.
میخوای بدونی داستانِ واقعیِ اسکات لیروی چطوری تموم شد یا دوست داری لیستِ بهترین فیلمهایِ الهامبخشِ ۲۰۲۵ رو برات ردیف کنم؟
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.