داستان فیلم
یک سهگانهی آسیایی میانفرهنگی در ژانر وحشت از کارگردانان مستقل برجسته.
یک سهگانهی آسیایی میانفرهنگی در ژانر وحشت از کارگردانان مستقل برجسته.
راستش رو بخوای، «Three… Extremes» یه مجموعه سهگانه وحشت واقعی از سینمای آسیاییه که شاید اسم «۲۰۲۴» به خاطر نسخه بازسازی شده یا بلوری ۲K جدیدش به گوش بخوره، ولی اصل این اثر مربوط به سال ۲۰۰۴/۲۰۰۵ هست!!! و خب اینو باید اول بگم تا اشتباه نگیریش… این کار یه جورِ «آنتولوژی»ه، یعنی سه تا داستان کوتاه متفاوت، هر کدوم ساخته یکی از سبکپردازهای بزرگ ژانر وحشت در شرق آسیا، با حال و هوای عجیب، متفاوت و تودرتو که واقعاً آدم رو از فکرش پرت میکنه تو یه دنیای تاریک. اگه راستش رو بخوای، این اثر مثل یه سهقلو وحشت خلاقه که هر بخشش کلی حرف تو دلش داره… و مطمئناً ارزش تحلیل دقیق داره!
اگه بخوام ساده بگم… این اثر در حقیقت سه قصه جدا داره، سه تا کابوس عجیب! اولین داستان به نام «دامپلینگز» درباره یه بازیگر میانسالهست که برای جوان موندن دست به چیزهایی میزنه که اصلاً نباید… بخش دوم که «کات» نام داره، یه کارگردانه که گرفتار یه نفر میشه که میخواد ازش انتقام بگیره… و این وسط انتخابهای غیرقابل باور پیش میاد! سومیش به اسم «باکس» هست، درباره یه نویسنده زن که کابوسهای گذشتهاش با خواهر دوقلوی مردهاش برمیگرده سراغش…
واقعاً این اثر مثل یه کیک چندلایهست… آخه هر بخش بازم حرف برای گفتن داره! در «دامپلینگز» مثلاً خودِ «غذا» نماد وسوسه و هزینهایه که انسان برای زیبایی میده (و گرچه خیلی رو مخه، ولی باید بهش فکر کنی). «کات» انگار داره میپرسه: چی میشه وقتی کسی که همیشه قدرت داشته، خودش بازیچه نفرت دیگران میشه؟ و «باکس» مثل یه بازجویی روانی از گناه و بخششه…
اگه اشتباه نکنم، تو این اثر اصلاً تنها ترس سطحی مهم نیست… بلکه هر بخش طوری آدم رو میزنه تو وجدانش! مثلاً «کات» درباره حسادت و ارزشِ انسانی، «دامپلینگز» درباره ترس از پیر شدن، و «باکس» درباره گناههای پنهانِ ماست…
و خب، هر سه بخش ریتم متفاوتی دارن! بعضی جاها تند، بعضی جاها کند، ولی همیشه حس انتظارِ اتفاق بعدی رو زنده نگه میداره…
منتقدها در مجموع این اثر رو تحسین کردن چون هر بخش از کارگردانای بزرگِ آسیا یه رنگ و بوی خاص داره… بعضیا گفتن این آنتولوژی واقعاً وحشتِ عمیق رو با روایت هنری قاطی کرده.
این اثر جایگاه خاصی تو هر سه کارگردانه چون نشان میده اونها میتونن وحشت رو به شیوههای کاملاً متفاوت روایت کنن – از وحشتِ روانشناختی تا وحشتِ جسمیِ تکاندهنده.
راستش، «Three… Extremes» یه تجربهٔ وحشتِ متفاوت و چالشیِ که تماشاگرو هم میترسونه هم به فکر میندازه. اگه از وحشتِ هنری و غیرمتعارف خوشت میاد، این اثر قطعاً ارزش دیدن داره…
این اثر در ژانر وحشت و روانشناختی طبقهبندی میشه، با سه داستان مجزا که هر کدوم رنگ خاص خودش رو دارن.
نه، این اثر به دلیل محتوای وحشتناک و بعضاً خشونتبارش برای گروههای سنی پایین مناسب نیست.
اگه بخوای مقایسه کنی، این اثر شبیه مجموعههای وحشتِ آنتولوژی مثل «کلوولند آبی» یا «ترس در تاریکی» هست که هر بخش داستان خودش رو داره، ولی در سبک وحشتِ هنری و فلسفی نزدیک به «اوِلایز رست میکنه» هم هست.
اگه از وحشتِ عمیق، روایتهای تاریک و داستانهای روانشناختی خوشت میاد، این فیلم واقعاً باید تو لیستت باشه!
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.