معرفی و بررسی تحلیلی «Las Reglas de la Ruina»؛ وقتی کنجکاوی بوی خون می‌ده!

راستش رو بخوای، سینمای وحشت آرژانتین توی این چند سال اخیر جوری قد علم کرده که حتی هالیوود هم جلوش کم میاره. فیلم «قوانین ویرانی» یا همون «Las Reglas de la Ruina» محصول سال ۲۰۱۸، یکی از اون جواهرایِ تاریکیه که شاید خیلی سر و صدا نکرد، ولی به نظر من، هر کسی که ادعای فیلم‌بازی داره باید یه بار بشینه پاش. آخه می‌دونی، اینجا خبری از غول و مرحله نیست؛ ترس از توی صفحاتِ یه کتابِ قدیمی می‌زنه بیرون! واقعاً دلم می‌خواد بگم که کارگردانش، ویکتور پوسار، قشنگ دست گذاشته روی نقطه ضعفِ ما آدم‌ها: “کنجکاویِ بیش از حد”. و خب، وقتی وارد دنیایِ جادوهایِ سیاه و دست‌نوشته‌هایِ نفرین‌شده می‌شی، دیگه راهِ برگشتی نیست… مگه نه؟! اگه دنبال یه تجربه‌یِ گوتیک و مدرن هستی که روحت رو قلقلک بده، این فیلم دقیقاً همون چیزیه که دنبالشی.

خلاصه داستان «Las Reglas de la Ruina»

داستان درباره‌ی یه دختر جوون و باهوش به اسم «مگی» هست که به عنوان ویراستار و محقق کار می‌کنه. مگی که زندگیِ آرومی داره، یه پیشنهاد وسوسه‌کننده از یه مرد مرموز دریافت می‌کنه تا روی یه نسخه‌یِ خطیِ خیلی قدیمی و عجیب کار کنه. اما خب، این کتاب معمولی نیست! هر چی مگی بیشتر توی متن غرق می‌شه، متوجه می‌شه که این جملات دارن واقعیتِ اطرافش رو تغییر می‌دن. انگار کتاب داره اون رو می‌خونه، نه مگی کتاب رو! ولی بدبختی اصلی زمانی شروع می‌شه که نیروهای شیطانی که توی اون کلمات حبس شده بودن، راهشون رو به دنیای واقعی پیدا می‌کنن. حالا مگی گیر افتاده بینِ یه عده آدم که می‌خوان از قدرت کتاب استفاده کنن و موجوداتی که فقط دنبالِ ویرانی هستن. یه بازیِ خطرناک که توش مرز بین عقل و جنون از مو هم باریک‌تر می‌شه…

تحلیل داستان

• قدرتِ کلمات: فیلم به شکلی استعاری نشون می‌ده که چطور ایده‌ها و کلمات می‌تونن زندگیِ فیزیکیِ ما رو نابود کنن یا تغییر بدن.
• تنهایی و آسیب‌پذیری: به نظر من، مگی چون تنها بود، راحت‌تر توی تله‌یِ این کتاب افتاد؛ فیلم نشون می‌ده که چطور انزوا می‌تونه آدم رو در برابرِ شرارت بی‌دفاع کنه.

نمادگرایی و لایه‌های پنهان

اگه بخوام لایه‌های زیرینش رو بشکافم، اون کتابِ مرموز نمادی از “دانشِ ممنوعه” هست. همون سیبِ معروفِ آدم و حوا که چشیدنش به قیمتِ از دست دادنِ بهشت تموم می‌شه. اگه اشتباه نکنم، فضای بسته‌ی آپارتمانِ مگی و تاریکیِ دائمیِ اتاق‌ها، استعاره‌ای از زندانِ ذهنیِ خودشه که با دستِ خودش ساخته. واقعاً دلم می‌خواد بگم که «قوانین ویرانی» می‌خواد بگه هر حقیقتی ارزشِ دونستن نداره و گاهی وقت‌ها “نادانی” واقعاً نعمته! این فیلم با استفاده از سمبل‌های جادوگری، در واقع داره درباره‌یِ وسواس‌های فکریِ انسانِ مدرن حرف می‌زنه.

ابعاد روان‌شناختی یا اجتماعی

از بعد روان‌شناختی، ما با فروپاشیِ تدریجیِ شخصیتِ مگی طرفیم. اون از یه دخترِ منطقی تبدیل می‌شه به کسی که دیگه به حواسِ خودش هم شک داره. این یعنی پارانویایِ مطلق! از نگاهِ اجتماعی هم، فیلم به اون فرقه‌ها و گروه‌هایِ زیرزمینی اشاره می‌کنه که برای رسیدن به قدرت، حاضرن زندگیِ آدم‌هایِ بی‌گناه رو وجه‌المصالحه قرار بدن. آخه چطور ممکنه یه نفر برایِ کشفِ یه رازِ باستانی، اینقدر بی‌رحم بشه؟! فیلم به خوبی نشون می‌ده که چطور طمعِ علمی و مذهبی می‌تونه انسانیت رو به مسلخ ببره.

تکنیک‌های روایی و بصری

• فضاسازیِ خفقان‌آور (Claustrophobic): اکثرِ صحنه‌ها توی فضاهای بسته و تاریک اتفاق می‌افته که حسِ گیر افتادن رو به مخاطب منتقل می‌کنه.
• نورپردازیِ الهام گرفته از فیلم‌های نوآر: تضادِ شدیدِ نور و سایه باعث شده که هر گوشه‌یِ کادر، پتانسیلِ این رو داشته باشه که یه هیولا توش قایم شده باشه.
• طراحی صدایِ دلهره‌آور: صدایِ ورق خوردنِ کاغذ یا زمزمه‌هایِ نامفهوم توی پس‌زمینه جوری تنظیم شده که قشنگ سیخ شدنِ موهایِ تنت رو حس می‌کنی!

نقد و بررسی منتقدان

منتقدا عمدتاً از فیلم به خاطرِ وفاداریش به سبکِ “وحشتِ لاوکرفتی” (Lovecraftian Horror) تعریف کردن. خیلیا می‌گن که ویکتور پوسار با بودجه‌یِ کم تونسته اتمسفری بسازه که فیلم‌هایِ پرهزینه‌یِ هالیوودی خوابش رو هم نمی‌بینن. البته یه سری هم نقد داشتن که ریتمِ فیلم توی یک‌سومِ میانی یه کم افت می‌کنه، ولی به نظر من، اون آرامشِ قبل از طوفان لازم بود تا ضربه‌یِ نهایی محکم‌تر باشه. راستش رو بخوای، بازیِ مگی (Daiieris Vera) واقعاً تحسین‌برانگیز بود؛ چون تونست تغییرِ وضعیت از آرامش به جنون رو خیلی باورپذیر از کار دربیاره.

مشخصات فنی اثر «Las Reglas de la Ruina»

• کارگردان: ویکتور پوسار (Victor Posare)
• نویسنده: ویکتور پوسار
• بازیگران اصلی: Daiieris Vera, Yerimen Yepes, Gabriel Baez
• زبان: اسپانیایی
• مدت زمان: ۸۴ دقیقه
• تاریخ انتشار: ۲۰۱۸
• پلتفرم‌های پخش: سرویس‌های استریم فیلم‌های مستقل، دی‌وی‌دی

نکات جالب دربارهٔ فیلم

• این فیلم توی چندین جشنواره‌یِ فیلم‌هایِ فانتزی و وحشت در آمریکای لاتین خوش درخشید و نامزد دریافت جایزه شد.
• بسیاری از طلسم‌ها و نوشته‌هایِ توی کتاب، از متونِ قدیمیِ واقعی الهام گرفته شده تا حسِ رئالیستیِ کار بالا بره.
• ویکتور پوسار گفته که ایده‌یِ اصلیِ فیلم از یه کابوسِ شخصی که درباره‌یِ یه کتابِ بی‌پایان دیده بود، به ذهنش رسیده!
• فیلم‌برداری کلِ اثر در مدت زمانِ بسیار کوتاهی انجام شده که نشون‌دهنده‌یِ هماهنگیِ بالای تیمِ تولیده.

نتیجه‌گیری

در مجموع، «قوانین ویرانی» یه ضیافتِ حسابی واسه طرفدارایِ وحشتِ روان‌شناختی و ماوراءطبیعیه. این فیلم بهت یادآوری می‌کنه که گاهی وقت‌ها درهایِ بسته‌یِ تاریخ رو نباید باز کرد. اگه خسته شدی از فیلم‌هایِ تکراری که فقط با جیغ و داد می‌ترسوننت، حتماً یه وقت واسه این اثرِ آرژانتینی بذار. به نظر من، این فیلم یه کلاسِ درسِ فضاسازیِ مسمومه که تا مدت‌ها بعد از تماشاش، وقتی داری یه کتاب رو ورق می‌زنی، دست و دلت می‌لرزه! و خب، مگه هدفِ سینمای وحشت چیزی غیر از اینه؟ برو سراغش، ولی یادت باشه: قوانین رو رعایت کن، وگرنه ویرانی حتمیه!

سوالات متداول درباره فیلم «Las Reglas de la Ruina»

فیلم «Las Reglas de la Ruina» در چه ژانرهایی ساخته شده است؟

این فیلم در ژانرهای وحشت (Horror)، معمایی (Mystery) و فانتزیِ تاریک (Dark Fantasy) ساخته شده است.

آیا فیلم «Las Reglas de la Ruina» مناسب تمام گروه‌های سنی است؟

خیر، به دلیل وجود صحنه‌های دلهره‌آور، خشونت و تم‌هایِ روان‌شناختیِ سنگین، تماشایِ آن به افراد زیر ۱۸ سال توصیه نمی‌شود.

فیلم «Las Reglas de la Ruina» شبیه چه فیلم‌هایی است؟

اگه از فیلم‌هایی مثل «The Ninth Gate»، «Evil Dead» یا آثارِ ماریانو لیناس خوشتون میاد، این فیلم همون حال و هوایِ کتاب‌هایِ نفرین‌شده و جادوی سیاه رو براتون زنده می‌کنه.