پس از فرار از اروپای پس از جنگ، لاسلو توث، معمار پیشگام، به آمریکا میآید تا زندگی، حرفه و ازدواجش با همسرش اِرزِبِت را از نو بسازد؛ ازدواجی که در دوران جنگ، به دلیل تغییر مرزها و حکومتها، از هم گسسته شده بود. لاسلو که اکنون در کشوری غریب تنهاست، در پنسیلوانیا ساکن میشود؛ جایی که هریسون لی ون بورن، صنعتگر ثروتمند و بانفوذ، استعداد او را در معماری تشخیص میدهد. اما قدرت و میراث، بهایی سنگین دارند.
آخه… این «The Brutalist 2024» یه تجربهٔ درامِ تاریخیه حماسی که وقتی اسمش رو میشنوی شاید یادِ سُنگینیِ معماری بیفتی، ولی وقتی میبینی تازه متوجه میشی که داره سرنوشتِ یک آدمِ واقعاً عمیق رو تعریف میکنه! این فیلم با نقش آفرینیِ Adrien Brody، Felicity Jones، Guy Pearce و چند تا بازیگرِ قویِ دیگه ساخته شده و واقعاً یه داستانِ پر احساس و پر از تناقضِ انسانی رو روایت میکنه. کارگردانش هم Brady Corbet هست که از پسِ این پروژهٔ بلندپروازانه واقعاً خوب بر اومده و تونسته توجهِ منتقدا و تماشاگرها رو جلب کنه!
و خب… داستان از اینجا شروع میشه که “László Tóth”، یه معمارِ مجارِ-یهودی که از فاجعهٔ جنگ جهانی دوم جان سالم به در برده، چشمش رو به سویِ آمریکا میندازه—آخه اونجا فکر میکنه میتونه زندگیِ خودشو، عشقش (Erzsébet) و آرزوهاش رو دوباره بسازه… ولی زندگیِ نو در آمریکا یه جورِ دیگه ازش امتحان میگیره. او تلاش میکنه با سختیها، فشارِ اقتصادی، جامعهٔ تازه و آدمایِ قدرتمند (مثلاً Harrison Lee Van Buren) کنار بیاد—درست مثلِ اینکه بخوای تو یه اقیانوسِ طوفانی قایقِ کوچیکی رو کنترل کنی!
راستش رو بخوای… اسمِ «Brutalist» خودش اشاره به معماریِ «برُوتالیسم» داره؛ معماریِ خشن، خام و سنگین که مثلِ روحِ شخصیتِ اصلی فیلم—یه آدمِ زخمی و تغییر کرده—باعث میشه بیش از صرفاً تماشایِ داستان، درگیرِ پیامِ پشتش بشی؛ اینکه چطور انسانِ مهاجر میتونه میانِ تضادهایِ فرهنگی و اقتصادی مسیرِ خودش رو پیدا کنه یا از دست بده.
و خب… این فیلم نه فقط یه سفرِ تاریخیِ شخصیه، بلکه یه بازتابِ اجتماعی هم هست؛ اینکه جامعهٔ نوپا چطور با آدمایی برخورد میکنه که از جنگ و سختی میان—یه چالشِ روانیِ عمیق که بعضی وقتا از خودِ درگیریِ جنگ هم سختتره!
آخه… ریتمِ فیلم واقعاً طولانیه—حدود 3 ساعت و 35 دقیقه—و با مونتاژِ متفکرانه، مکثهایِ حسی و پُلهایِ زمانیِ آروم شروع میشه و کمکم به یه حماسهٔ شخصیِ بزرگ تبدیل میشه که نیاز به توجه و تمرکزِ کامل داره تا بتونی همهٔ لایههاش رو بفهمی.
منتقدها واقعاً از «The Brutalist» تعریف کردن—بعضیا گفتن این فیلم یه اثرِ حماسیِ احساسیِ بینظیره که از لحاظِ تصویرسازی، اجرا و عمقِ انسانی بیرقیبه، و حتی جوایزی هم تو جشنوارههایِ معتبر گرفته، از جمله جایزهٔ بهترین کارگردانی در ونیز!
راستش رو بخوای… این فیلم یکی از جاهطلبانهترین آثارِ Brady Corbet هست—یه پروژهٔ عظیمِ انسانی که نه فقط یه داستانِ تاریخی میگه، بلکه تلاش میکنه به سوالاتِ پیچیدهٔ زندگی و هنر هم جواب بده.
در نهایت… «The Brutalist 2024» یه شاهکارِ درامِ بزرگه—فیلمی که با عمقِ واقعیِ انسانی، تاریخِ پساجنگ و چالشهایِ مهاجرت و هنر رو با هم قاطی کرده تا یه تجربهٔ سینماییِ فراموشنشدنی بسازه.
این اثر در ژانرهای درامِ تاریخی و حماسی ساخته شده—ترکیبی که هم تماشاگرایِ جدی و هم طرفدارایِ آثارِ احساسی رو جذب میکنه.
با توجه به تمهایِ جدی، خشونتِ پساجنگ و پیچیدگیِ احساسی، این فیلم بیشتر برای بزرگسالان و نوجوانانِ بالای ۱۵–۱۷ سال مناسبه تا کودکانِ کوچکتر.
اگه از آثارِ درامِ تاریخیِ حماسی مثل «Aguirre, the Wrath of God»، «There Will Be Blood» یا «The Pianist» خوشت اومده، «The Brutalist 2024» هم میتونه همون حسِ عمقِ انسانی و تاریخِ پساجنگ رو بهت بده.
این فیلم به اونایی که عاشقِ درامهایِ تاریخیِ عمیق، شخصیتمحور و آثارِ سینماییِ هنری هستن پیشنهاد میشه، چون تجربهٔ سینماییِ سنگین، احساسی و تفکربرانگیزی رو براتون رقم میزنه.
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.