داستان فیلم
یک باند آنارشیست از دزدها با یک نوجوان منزوی که عاشق پهپادهاست روبهرو میشوند و او را درگیر مجموعهای از سرقتها میکنند.
یک باند آنارشیست از دزدها با یک نوجوان منزوی که عاشق پهپادهاست روبهرو میشوند و او را درگیر مجموعهای از سرقتها میکنند.
رفیق، تا حالا شده حس کنی آدرنالین توی رگهات داره یخ میزنه؟ فیلم «Drone Games» محصول ۲۰۲۳ از اون کاراست که دقیقاً دست میذاره روی همین حس. راستش رو بخوای، من وقتی اسمش رو شنیدم فکر کردم با یه کارِ کلیشهایِ نوجوونپسند طرفم، ولی واقعاً دلم میخواد بگم که این فیلم یه چیزی فراتر از چهار تا پروازِ ساده با کوادکوپتره! به نظر من، الویه ابوت جوری دنیایِ زیرزمینی و پر از استرسِ پهپادبازها رو به تصویر کشیده که انگار خودت عینکِ FPV زدی و داری بینِ موانع لایی میکشی. اگه اشتباه نکنم، این فیلم یه جورایی ادایِ احترام به نسلِ جدیدِ خلافکارهایِ تکنولوژیه. و خب… ترکیبِ سرعت، موسیقیِ الکترونیک و یه مشت جوونِ کلهخراب باعث شده خروجیِ کار به شدت جذاب از آب دربیاد. عجب دنیایِ عجیبی شده که حالا دیگه برای دزدی نیازی به اسلحه نیست، فقط کافیه یه دسته کنترل خوب داشته باشی!
قصه درباره یه نوجوونِ تنها و خفن به اسم “تام” هستش که عاشقِ دنیایِ پهپادهاست و توی این کار یه نابغهیِ تمامعیاره. تام که انگار توی دنیای واقعی گم شده، جذبِ یه گروهِ خلافکارِ نوجوون میشه که کارشون دزدیهایِ پیچیده با استفاده از تکنولوژیِ درونه. اونا دنبالِ یه خلبانِ حرفهای میگردن که بتونه از جاهایِ غیرممکن رد بشه و خب، کی بهتر از تام؟ اولش همهچی مثلِ یه بازیِ پر از هیجان و رفاقتهایِ باحاله، ولی کمکم بازی جدی میشه. اونا واردِ نقشههایی میشن که دیگه راهِ برگشتی نداره و تام باید بینِ وفاداری به رفقایِ جدیدش و وجدانِ خودش یکی رو انتخاب کنه. درسته که پرواز کردن حسِ آزادی میده، ولی وقتی پایِ پلیس و سرقتهایِ بزرگ وسط میآد، اون بالا موندن اصلاً کارِ راحتی نیست!
به نظر من، پهپاد توی این فیلم فقط یه وسیله نیست، بلکه نمادی از “فرار” هستش. فرار از دنیایی که به این جوونا بها نمیده. اون پروازهایِ سریع و چرخشی، استعارهای از سردرگمیهایِ نسلِ زِد (Gen Z) هست که دارن بینِ سنت و مدرنیته دست و پا میزنن. راستش رو بخوای، دوربینِ لرزانِ درونها نشوندهندهیِ تزلزلِ اخلاقیِ کاراکترهاست. اگه اشتباه نکنم، کارگردان میخواسته بگه که تکنولوژی مثلِ یه تیغِ دو لبهست؛ هم میتونه بهت بالِ پرواز بده و هم میتونه جوری زمینت بزنه که دیگه نتونی بلند شی. چقدر این لایههایِ زیرپوستیِ فیلم به واقعیتِ امروزِ ما نزدیکه… واقعاً ترسناکه!
از لحاظِ روانشناختی، فیلم رویِ مبحثِ “احساسِ تعلق” زوم کرده. تام برای اینکه حس کنه بخشی از یه جامعهست، حاضر میشه دست به کارهایِ خطرناک بزنه. از بعدِ اجتماعی هم، فیلم کنایهایه به شکافِ طبقاتی؛ جوونایی که چون راهِ قانونی برایِ رسیدن به آرزوهاشون ندارن، از هوشِ سرشارشون برایِ دور زدنِ قانون استفاده میکنن. آخه مگه جامعه چقدر به یه نابغهیِ تکنولوژی که پارتی نداره، فضا میده؟! فیلم این خشمِ فروخورده رو خیلی خوب نشون داده.
منتقدهایِ فرانسوی و بینالمللی برخوردِ نسبتاً مثبتی با فیلم داشتن. خیلیا از جسارتِ کارگردان توی استفاده از تکنولوژیهایِ جدید فیلمبرداری تقدیر کردن. درسته که بعضیها میگن فیلمنامهیِ اثر یکم قابلِ پیشبینیه، ولی به نظر من، فرمِ بصریِ کار اونقدر قویه که ضعفهایِ داستانی رو میپوشونه. اگه اشتباه نکنم، منتقدِ لوموند گفته بود که این فیلم دریچهای جدید رو به سینمایِ تریلرِ نوین باز کرده. واقعاً دلم میخواد بگم که فیلم تونسته یه بالانسِ خوب بینِ سرگرمی و پیامهایِ اخلاقی برقرار کنه، که این روزا کارِ هر کسی نیست!
خلاصه بگم رفیق، «Drone Games 2023» یه فیلمِ تر و تمیز و پر از هیجانه که ارزشِ وقت گذاشتن رو داره. اگه به دنیایِ تکنولوژی، پرواز و داستانهایِ سرقت علاقه داری، شک نکن که این فیلم برات ساخته شده. درسته که شاید شاهکارِ قرن نباشه، ولی قطعا جوری سرگرمت میکنه که تا چند روز دلت میخواد بری یه پهپاد بخری و بزنی به دلِ آسمون! واقعاً دلم میخواد بگم که این فیلم یه تجربهیِ بصریِ متفاوته که توی هیاهویِ بلاکباسترهایِ تکراری گم شده. پس حتماً بذارش توی لیستت و از این رقصِ پهپادها لذت ببر.
این فیلم در ژانرهایِ درام، اکشن و تریلر (هیجانانگیز) دستهبندی میشه.
به خاطرِ تمِ سرقت، مصرفِ مواد و برخی صحنههایِ خشن، تماشایِ اون برایِ افراد زیرِ ۱۶ سال خیلی توصیه نمیشه.
اگه از فیلمهایی مثل «Baby Driver» یا کارهایِ سبکِ «Heist» با تمِ جوونپسند خوشت میآد، این فیلم هم برات جذابه.
“`
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.