داستان فیلم
یک تیم فیلمبرداری دو توله یوز را دنبال میکند تا سفر جذاب آنها از دوران کودکی به بزرگسالی را در این مستند طبیعت، بهطور نزدیک و شخصی به تصویر بکشد.
یک تیم فیلمبرداری دو توله یوز را دنبال میکند تا سفر جذاب آنها از دوران کودکی به بزرگسالی را در این مستند طبیعت، بهطور نزدیک و شخصی به تصویر بکشد.
رفیق، تا حالا شده محو تماشای ابهت یه حیوون وحشی بشی و کلاً یادت بره که اون موجود فقط با یه حرکت میتونه دخلت رو بیاره؟ فیلم «Living with Leopards» محصول ۲۰۲۴ نتفلیکس، دقیقاً همون تجربهایه که بهش میگن یه سفرِ بیواسطه به دلِ خطر. راستش رو بخوای، من وقتی نشستم پای این مستند، فکر میکردم با یه کارِ نشنال جئوگرافیکیِ کلیشهای طرفم، ولی واقعاً دلم میخواد بگم که این فیلم یه داستانِ حماسی و به شدت عاطفیه! به نظر من، الکس پارکینسون جوری دوربین رو برده بیخِ گوشِ این گربهسانهای مغرور که انگار خودت هم لایِ علفزارهای بوتسوانا نشستی و داری باهاشون نفس میکشی. اگه اشتباه نکنم، این فیلم بیشتر از اینکه دربارهیِ طبیعت باشه، دربارهیِ “بقا در عینِ تنهایی” هستش. آخه مگه میشه اینقدر صمیمی واردِ حریمِ خصوصیِ یه پلنگ شد؟! و خب، نتیجهاش شده یه شاهکار بصری که آدم رو مبهوتِ شکوهِ بیپایانِ خلقت میکنه… واقعاً عجب چیزیه!
قصه از جایی شروع میشه که یه تیم فیلمبرداریِ سمج، تصمیم میگیرن زندگیِ دو تا توله پلنگ رو از همون لحظهی تولد تا وقتی که باید روی پای خودشون بایستن، ثبت کنن. ما توی این فیلم شاهدِ بزرگ شدنِ این دو تا وروجک هستیم که توی دنیایِ بیرحمِ بوتسوانا باید یاد بگیرن چطوری شکار کنن، چطوری از دست کفتارها قایم بشن و چطوری قلمروی خودشون رو حفظ کنن. درسته که همهچی با بازیگوشی شروع میشه، ولی کوهستان و دشت شوخی ندارن! مادرِ این تولهها باید بینِ غریزهیِ شکارگری و حسِ مادری یه تعادلِ وحشتناک برقرار کنه. آخه توی طبیعت، کوچکترین اشتباه یعنی تموم شدنِ قصهی زندگی! ولی خب، دیدنِ این مسیرِ پرفراز و نشیب واقعاً حالِ آدم رو دگرگون میکنه.
به نظر من، خالهای روی بدن پلنگ توی این فیلم نمادی از “استتارِ درونی” هستن. پلنگ موجودیه که همیشه تنهاست و این تنهایی، استعارهای از استقلالِ مطلقه. راستش رو بخوای، تلاشِ تولهها برایِ بالا رفتن از درخت، نمادی از تلاشِ همهیِ موجودات برایِ رسیدن به یه نقطهیِ امن تویِ آشوبِ زندگیه. اگه اشتباه نکنم، کارگردان خواسته بگه که زندگی یعنی همین: “ایستادن، تماشا کردن و در لحظهیِ درست، پریدن”. واقعاً دلم میخواد بگم که سکوتِ حاکم بر صحنهها، لایههایِ پنهانِ اضطرابِ بقا رو به خوبی به رخ میکشه… چقدر این آرامشِ قبل از طوفان ترسناکه!
فیلم از نظرِ روانشناختی روی مبحثِ “جدایی” زوم کرده؛ لحظهای که مادر باید بچههاش رو رها کنه تا خودشون پلنگ بشن. این لحظه تویِ دنیایِ ما آدمها هم به شدت ملموسه. از بُعدِ اجتماعی هم، فیلم کنایهایه به دخالتهایِ بیجایِ انسان؛ هرچند تیمِ فیلمبرداری سعی کردند دخالت نکنند، ولی حضورشون یادآورِ اینه که ما آخرین تماشاگرهایِ این شکوه هستیم. آخه مگه چقدر از این طبیعتِ بکر باقی مونده؟!
منتقدهایِ سایتهایِ معتبری مثلِ راتن تومیتوز حسابی از جنبهیِ عاطفیِ فیلم تعریف کردن و میگن این مستند استانداردِ جدیدی برایِ نتفلیکس ثبت کرده. درسته که بعضیها میگن روایتگریِ فیلم یکم بیش از حد رمانتیک شده، ولی به نظر من، همین باعث شده که با یه کارِ متمایز طرف باشیم. اگه اشتباه نکنم، اکثرِ منتقدا به “صبر و حوصلهیِ” تیم تولید نمرهیِ بیست دادن. واقعاً دلم میخواد بگم که تماشایِ این فیلم برایِ هر کسی که عاشقِ سینماست (نه فقط مستند)، واجبه چون فرمِ بصریاش حرف نداره!
خلاصه بگم رفیق، «Living with Leopards 2024» یه نامهیِ عاشقانه به طبیعته. این فیلم بهت یادآوری میکنه که چقدر دنیا میتونه در عینِ خشونت، زیبا و شکننده باشه. واقعاً دلم میخواد بگم که اگه خسته شدی از فیلمهایِ ابرقهرمانیِ توخالی، حتماً یه ساعت وقت بذار و این اثر رو ببین تا قدرتِ واقعی رو حس کنی. به نظر من، پلنگها تنها موجوداتی هستن که با سکوتشون، بلندترین فریادهایِ طبیعت رو سر میدن. امیدوارم بعد از دیدنش، نگاهت به دنیای وحش کلی عوض بشه!
این اثر در ژانرِ مستند (Documentary) و حیات وحش (Nature) ساخته شده است.
بله، اما به دلیل نشان دادن صحنههای واقعی شکار و بقا، بهتر است کودکان با همراهی والدین تماشا کنند.
این مستند شباهت زیادی به آثاری مثل «My Octopus Teacher» و مجموعهیِ «Our Planet» دارد.
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.