یک باشگاه تیراندازی تاریخی در رشتهکوههای گات غربی به کانون نبردی هیجانانگیز برای بقا تبدیل میشود، زمانی که یک قاچاقچی خطرناک اسلحه و افرادش برای انتقامجویی سر میرسند. اعضای باشگاه، که شکارچیانی ماهر با علاقهای مشترک هستند، با یکدیگر متحد میشوند تا از جان خود و میراثشان دفاع کنند.
و خب… «Rifle Club 2024» یه تجربهٔ اکشنه که هم میخواد ترسناک باشه، هم سرگرم کننده و هم یه جورای طنز تلخِ جنگی بذاره تو ذهنت! این فیلمِ هندی به زبان مالایالمه و زیرِ دستِ «Aashiq Abu» کارگردانی شده، کسی که قبلاً فیلم هایِ متفاوتی ساخته و حالا با این پروژه سعی کرده یه داستانِ پر از اکشن، تیراندازی، دشمنی و بقا بسازه که واقعاً تو سینمایِ جنوب هندوستان کمتر دیده شده! این ترکیبِ اکشن و طنزی که گاهی حتی شبیهِ ملودرام میشه، باعث شده مخاطب تا آخرش پا به پایِ اعضای «باشگاهِ تیراندازی» بمونه و نفسش رو حبس کنه… و خب البته با کلی دیالوگِ بامزه که فضا رو از سنگینیِ صرف نجات میده!
آخه داستانِ فیلم در سالِ ۱۹۹۱ رخ میده و از یه مهمونیِ تولدِ شلوغ شروع میشه، جایی که پسِری گانگستر به اسمِ «بیشو» وسطِ جشن سرِ یه خلافِ کوچک با زوجِ علی و نادیا درگیر میشه و یه اتفاقِ تلخ میافته. این دو جفت میمونن و فرار میکنن تا به «باشگاهِ تیراندازی» در جنگلِ وایاناد پناه ببرن، جایی که یه دسته شکارچیِ خبره جمع شدن و میخوان نه فقط آموزش ببینن بلکه به یه خانوادهٔ واقعی تبدیل بشن. اما چون خبر قتلِ پسِرِ گانگستر میره دستِ پدرش یعنی «دایانند»، اون و پسرش به همراهِ باندِ خودشون میرن به باشگاه تا انتقام بگیرن و اینجاست که داستانِ اکشنِ اصلی شروع میشه — یه نبردِ گلوله ایِ کلاسیک که این شکارچی هایِ قدیمی باید نه فقط برای حفظِ باشگاه، بلکه برای نجاتِ جانشون بجنگن!
آخه این «باشگاه تیراندازی» خودش نمادِ یه جامعهٔ کوچک و ارزش هایِ سنتیه— جایی که قانونِ جنگل حاکمه و هر کسی باید برای بقاش بجنگه. این تضادِ بینِ سنت و مدرنیته، بینِ شکارچی و گانگستر، یه جور نقدِ اجتماعی هم هست که بهت میگه قدرت و مهارتِ واقعی فقط تو اسلحه نیست، تو وفاداری، شجاعت و همدلیه.
و خب، از اونجایی که فیلم تو دههٔ نود میلادی اتفاق میافته، میشه گفت که نوعی نگاه بهِ عدالتِ خودجوش مردمی و تناقض هایِ اخلاقیِ اون زمان هم داره — اینکه وقتی قانون به قدر کافی نیرومند نیست، مردم چطور به خودشون متکی میشن و خانواده ها چطور تو سخت ترین موقعیت ها کنارِ هم میمونن.
و خب، داستان فیلم ریتمی داره که اولش آرومه — آشنایی باِ باشگاه، اعضا و شخصیت ها — ولی کم کم همه چیز به سمتِ درگیریِ بزرگ پیش میره و تو تقریباً تا آخرش هیجان رو حس میکنی. این ریتمِ خوب باعث میشه نخوای وسط فیلم از جایت تکون بخوری!
منتقدا گفتن که «Rifle Club» با اینکه داستانش خیلی پیچیده یا پر از پیچش هایِ عجیب نیست، ولی به لطفِ بازی هایِ قوی، اکشنِ جذاب و فضایِ بصریِ غنی تونسته مخاطب رو سرگرم کنه و حتی گاهی دیالوگ ها و موقعیت هایِ کمدیِ روش توجه رو جلب کنه. بعضی منتقدا هم اشاره کردن که اگرچه داستانِ انتقام پیش بینی پذیرتره، ولی تیمِ بازیگری و کارگردانی باعث شده فیلم ارزشِ یه بار دیدن رو داشته باشه.
راستش رو بخوای… «Rifle Club» نشون داد کارگردانِ Aashiq Abu هنوز هم عاشقِ امتحان کردنِ فرم هایِ متفاوتِ اکشن و شخصیت پردازی هست؛ فیلم بیشتر از همه تونسته بازی ها و فضایِ اکشنِ خودش رو ثابت کنه، حتی اگه قصه اش ساده باشه!
در نهایت… «Rifle Club 2024» یه اکشنِ سرگرم کننده و سبکِ تیراندازیه که با بازی هایِ قوی، لوکیشن هایِ جذاب و ترکیبِ طنز با صحنه های جدی تونسته خودش رو به عنوانِ یکی از آثارِ محبوبِ سال معرفی کنه و اگر دنبالِ یه تجربهٔ اکشن بدونِ پیچیدگی هایِ خیلی سنگین باشی، قطعاً ارزشِ دیدن داره!
این فیلم در ژانرهای اکشن، درام و کمی طنزِ تیراندازی ساخته شده که مخاطب رو هم به هیجان میاره هم سرگرمی!
به دلیلِ صحنه هایِ اکشنِ تیراندازی و خشونتِ مبارزاتی، برای کودکانِ خیلی کوچک مناسب نیست و بیشتر بزرگسالان و نوجوانانِ بالای ۱۳ سال میتونن ازش لذت ببرن.
اگه از فیلم هایی مثلِ «Madras Cafe» یا «War» خوشت اومده که اکشنِ تیراندازیِ پرتنش و داستانِ انتقام دارن، احتمالاً «Rifle Club 2024» هم برات جذابه چون هم اکشنش تند و تیزه هم شخصیت ها واقعاً میدرخشن!
این فیلم به اونایی که عاشقِ اکشن، تیراندازیِ کلاسیک، صحنه هایِ اکشنِ طبیعی و بازی هایِ قوی هستن واقعاً پیشنهاد میشه چون ترکیبِ هیجان و طنزِ شخصیت محور باعث میشه تجربهٔ متفاوتی داشته باشن!
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.