انسانهایی که توانایی تبدیل شدن به حیوانات را دارند، برای زندگی در میان دیگران بدون فاش شدن قدرتهای ویژهشان با دشواری روبهرو هستند. این گروه تلاش میکند آگاهیبخشی کند و دیدگاه جهانی دربارهی جنگلزدایی و اهمیت زیستگاههای طبیعی را تغییر دهد. اما هنگامی که این تلاشها نتیجهای نمیدهد، ناچار میشوند خود وارد عمل شوند.
وای پسر! بالاخره اکران شد. اگه تو هم مثل من با کتابهای «کتیا براندیس» خاطره داری یا کلاً عشقِ دنیای فانتزی و جادو هستی، فیلم «Woodwalkers 2024» قشنگ خوراک خودته. راستش رو بخوای، اولش فکر میکردم شاید با یه کار ضعیفِ نوجوانانه طرف باشیم که فقط میخواد از اسم کتاب سواستفاده کنه، ولی واقعاً دلم میخواد بگم که سورپرایز شدم! این فیلم یه نفسِ تازه تو ژانر فانتزیه، مخصوصاً که این بار هالیوود نیست و اروپاییها (آلمانیها) نشون دادن که اونا هم بلدن چطوری جادو رو به تصویر بکشن. به نظر من، اتمسفر فیلم اونقدر گیراست که حتی اگه سنت هم از رده سنی هدف بیشتر باشه، باز هم باهاش حال میکنی. مگه میشه آدم دوست نداشته باشه از دنیای خاکستری خودش فرار کنه و بره وسط جنگلهای وحشی؟
داستان دربارهی پسری به اسم «کاراگ» هست که در ظاهر یه آدم معمولی به نظر میاد، ولی خب… در واقع اون یه «تغییرشکلدهنده» یا همون وودواکره! کاراگ نیمی انسان و نیمی پوماست (آره، همون گربه وحشی جذاب!). اون که تا حالا تو دنیای آدما حس غریبی میکرده، یهو با یه مدرسه عجیب به اسم «کلیرواتر» آشنا میشه که مخصوصِ آدمهاییه که مثل خودش قدرت تغییر شکل دارن. اونجا با دوستهای جدیدی مثل یه دخترِ موشخرما و یه پسرِ گاومیش آشنا میشه که ترکیبشون خیلی بامزه و باحاله. ولی مگه زندگی بدون دردسر میشه؟ یهو سر و کلهی یه میلیونر مرموز پیدا میشه که میخواد از قدرت این بچهها برای نقشههای پلید خودش استفاده کنه و اینجاست که کاراگ باید بین دنیای وحشی و دنیای متمدن، یکی رو انتخاب کنه.
اگه اشتباه نکنم، هر کدوم از این حیوونها نماد یه تیپ شخصیتیان. پوما نماد قدرت و تنهاییِ، در حالی که موشخرما نمادِ زکاوت و شیطنته. به نظر من، مدرسه کلیرواتر تو این فیلم نمادِ یه «مدینهی فاضله» برای کساییه که جامعه طردشون کرده. کارگردان میخواد بگه که تفاوتهای ما لزوماً نقص نیستن، بلکه میتونن بزرگترین قدرتِ ما باشن. و خب، اون تضادِ رنگی بین جنگل سبز و عمارتهای سردِ شهری هم دقیقاً داره همین حسِ غریبگی رو القا میکنه.
از نظر اجتماعی، فیلم به شدت روی بحث «پذیرش» مانور میده. آخه مگه تو دنیای امروز چند نفرمون واقعاً خودشون هستن؟ کاراگ نمادِ همهی اون بچههاییه که به خاطر ظاهر یا علایقشون مسخره میشن. فیلم جوری طراحی شده که بیننده قشنگ با حسِ ترس و اضطراب کاراگ موقع تغییر شکل ارتباط برقرار میکنه؛ انگار داری یه جلسهی تراپی رو وسطِ یه فیلمِ اکشن میبینی!
منتقدای اروپایی خیلی تحویلش گرفتن و میگن این فیلم پتانسیل این رو داره که بشه «هری پاترِ» نسل جدید، البته با تمِ محیطزیستی. درسته که بعضیها میگن داستانش برای بزرگسالها یه کم قابل پیشبینیه، ولی خب مگه هدف فیلم غیر از این بوده که یه دنیای جادویی برای خانوادهها بسازه؟ منتقد مجله «سینما» نوشته بود که بازیِ بازیگر نوجوان نقش کاراگ اونقدر طبیعیه که آدم باورش میشه واقعاً یه پوما تو کالبد این پسره! واقعاً دلم میخواد بگم که اگه به جنبهی سرگرمی نگاه کنید، نمرهی قبولی رو با افتخار میگیره.
در نهایت باید بگم که «Woodwalkers 2024» یه فیلم گرم، صمیمی و پر از هیجانه. اگه خسته شدی از فیلمهای ابرقهرمانی تکراری که همهش انفجار و سیجیآیِ الکیه، این فیلم با حسِ بکر و طبیعتگردیش میتونه حال و هوات رو عوض کنه. به نظر من، تماشای این فیلم با خانواده یا حتی تنهایی تو یه شبِ تعطیل، میتونه کلی انرژی بهت بده. پس وقت رو تلف نکن و برو سراغش؛ چون کی میدونه، شاید تو هم یه وودواکرِ پنهان باشی و خبر نداشته باشی!
این فیلم در ژانرهای فانتزی، ماجراجویی و خانوادگی طبقهبندی میشه و تمِ بلوغ (Coming-of-age) هم داره.
بله، کاملاً! فیلم برای بچهها، نوجوانها و حتی بزرگسالهایی که به دنیای فانتزی علاقه دارن کاملاً مناسب و سرگرمکنندهست.
اگه از «Harry Potter»، «Twilight» (البته بدون بخشهای لوسش!) یا انیمیشن «Wolfwalkers» خوشت اومده، حتماً از دیدن این فیلم هم لذت میبری.
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.