داستان فیلم
جسی پینکمن پس از آنکه موفق میشود از چنگ جک و دار و دستهاش بگریزد، باید با پلیس و آشفتگیهای درونی خود هم کنار بیاید.
جسی پینکمن پس از آنکه موفق میشود از چنگ جک و دار و دستهاش بگریزد، باید با پلیس و آشفتگیهای درونی خود هم کنار بیاید.
راستش رو بخوای، «ال کامینو» با اینکه اسمش تپل و سنگینه، ولی واقعاً یکی از اون تجربههاییه که بعد از تماشاش حس خوبی از تکمیل یه داستان عظیم بهم میده! این اثر ادامهی داستان سریال محبوب «برکینگ بد» هست؛ همون سریالی که تو سالای نه چندان دور، همهمون رو عاشق روایت تاریک، شخصیتهای پیچیده و احساسات واقعی کرد. و خب… وقتی «ال کامینو» اومد، نه تنها من بلکه خیلیا حس کردند که یه قطعه گمشده از پازل برکینگ بد هم بالاخره جا افتاد!
خب آخه این داستان از جایی شروع میشه که جسی پینکمن بعد از اون فرار دیوانهوار از اسارت، هنوز نتونسته با گذشته سخت و دردناک خودش روبرو بشه… اون حالا باید مثل یه آدم واقعی فکر کنه، حساب و کتاب کنه، و سعی کنه یه زندگی تازه برا خودش بسازه. این مسیر، پر از خطر، خاطره، مواجهه با دشمنای گذشته و تلاشه برای یه شروع دوباره… و خب همین باعث میشه هیجان و حس رهایی تا ته تهش باهات بمونه!
و خب بدون تعارف… ال کامینو مثل یک آینهست که گذشته، عذاب وجدان و تلاش برای آزادی واقعی رو نشون میده. مسیر جسی پر از نمادهای ترک گذشته و تلاش برای بخشش خوده… مثلاً هر بار که به محلای مختلف برمیگرده، انگار داره با بخشای نهفته روحش دستوپنجه نرم میکنه — این چیزیه که شاید تو یه نگاه سطحی لو نره، ولی وقتی عمیقتر ببینی، کلی معنی پشتش حس میشه!
آره… واقعاً این اثر فقط یه تریلر جنایی نیست! این یه مونولوگ عظیم دربارهی بازسازی هویت، تلاش برای آزادی از زنجیرای گذشته و پیدا کردن یه «خود بهتر»ه. جسی مثل خیلی از ماها، وقتی توسط لحظات تاریک زندگی له میشه، هنوز یه ذره امید تو دلش باقیه… و این واقعاً چیزیه که میشه ساعتها باهاش کنار اومد!
راستش رو بخوای، ساختار «ال کامینو» مثل یه قطارِ آرامه که لحظاتی تند و نفسگیر میشه… ولی بیشتر از اینکه عجله کنه، میذاره شخصیت و احساساتِ اون تو مسیر شنا کنه. این سبک باعث میشه حتی وقتی خبری از اکشن نیست، هنوز حس داستانی قوی رو لمس کنی.
منتقدا درباره «ال کامینو» کلی نظر مثبت داشتن! خیلیها گفتن این اثر تونسته با احترام به داستان سریال، یه پایان خوب و قابلقبول برای جسی بسازه، اونم بدون اینکه چیز زیادی از معنا و پیام کلی سریال کم کنه. بطور کلی نمرات این اثر هم رضایتبخش گزارش شده و از بازیگرای اصلی هم تعریف شده!
به نظر من «ال کامینو» یکی از اون پروژههایی بود که وینس گیلیگان تونست نشون بده حتی بعد از یه سریال شاهکار مثل برکینگ بد، باز هم با احترام به دنیای اصلی و پرداخت دقیق شخصیتها، یه پایان قابلقبول و احساسی بسازه – و خب واقعاً این کار سادهای نیست!
اگه راستش رو بخوای، «ال کامینو» برای من حکم یه نقطه پایانی دلپذیر رو داشت. این اثر تونست یه داستان شخصی، احساسی و در عین حال تاریک و هیجانی رو به پایان برسونه… مخصوصاً برای اونایی که سالها منتظر بودن بدونن جسی پینکمن بعد از اون پایان معروف سریال چه اتفاقی براش افتاد.
این مووی در ژانرهای جنایی، درام و هیجانی قرار میگیره، که هم میتونه مخاطبای درامدوست رو راضی کنه و هم عاشقای تریلر و اکشن!
نه… این مووی رده سنی بزرگسال داره چون موضوعات خشونت، مواد مخدر و مضامین سنگین اجتماعی رو به تصویر میکشه.
اگه از این اثر خوشت اومد، احتمالاً از فیلمهایی مثل «سیکاریو»، «فرار از آلکاتراز» یا حتی «هری براون» هم خوشت میاد چون اونها هم فضایی جنایی، شخصیتمحور و درامِ پر از احساساتِ واقعی دارن!
اگه عاشق داستانای شخصیتمحور، پایانبندیهای احساسی و روایتهای تاریک با عمقِ روانی هستی، «ال کامینو» واقعاً ارزش یه بار دیدنِ دقیق و با تمرکز رو داره!
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.