لیلا، که رویای قهرمان شدن را در سر دارد، مجبور میشود با آریوو، مردی سادهدل ۳۵ ساله که پس از سالها از مالزی به زادگاهشان بازگشته، ازدواج کند. پس از اینکه آریوو متوجه میشود لیلا نه او را انتخاب کرده و نه به این ازدواج راضی بوده است، تصمیم میگیرد قلب همسرش را به دست آورد و در عین حال با گذشتهای که سالها سرکوب کرده بود، روبهرو شود.
رفیق، تا حالا شده حس کنی برای به دست آوردن دل کسی که دوستش داری، باید تبدیل به یه آدم دیگه بشی؟ فیلم «رومئو» (Romeo 2024) دقیقاً دست گذاشته روی همین نقطهی حساس و خندهدار زندگی. راستش رو بخوای، من اولش فکر کردم با یه کپیِ دستچندم از “خداوند زوجها را میسازد” طرفم، ولی واقعاً دلم میخواد بگم که این فیلم امضای خودش رو داره! به نظر من، ویجی آنتونی با اون چهرهی سنگی و سردش، بهترین گزینه برای نقش یه شوهرِ عاشقپیشه ولی نابلد بود. و خب، مگه میشه یه درام رمانتیک هندی باشه و توش دعوا و بزنبزن و رقص نداشته باشیم؟ فیلم مثل یه بشقاب پر از ادویه است؛ گاهی تنده، گاهی شیرین، ولی در نهایت حال آدم رو خوب میکنه. اگه اشتباه نکنم، این فیلم از اوناست که وقتی حالت گرفتهست، میتونه قشنگ بشورتت و ببرتت… خلاصه که عشق هنوز هم بزرگترین قمار دنیاست!
داستان دربارهی “آریو” هست، یه پسرِ کاری و خانوادهدوست که توی مالزی کار میکنه و حالا برگشته هند تا سر و سامانی به زندگیش بده. آریو دلباختهی دختری به اسم “لیلا” میشه و با هزار امید و آرزو باهاش ازدواج میکنه. اما… ای دل غافل! لیلا اصلاً به این ازدواج راضی نبوده و فقط به خاطر اصرار خانوادهاش بله رو گفته. لیلا آرزوش اینه که یه بازیگرِ خفن بشه و آریو رو فقط یه مانع میبینه. حالا آریو که بدجوری دلش پیشِ لیلا گیره، تصمیم میگیره به جای زور گفتن، توی یه نقشهی عجیب، خودش رو وارد دنیای بازیگریِ لیلا کنه تا از نزدیک دلش رو ببره. درسته که این نقشه کلی سوتی و مسخرهبازی داره، ولی خب، مگه رومئو بودن به همین فداکاریها نیست؟ ولی مگه عشق به همین سادگیهاست؟ لیلا قراره بفهمه که قهرمانِ واقعیِ قصهاش نه روی پرده سینما، که دقیقاً کنار دستش نشسته!
به نظر من، اون “ماسک” یا گریمهایی که آریو توی طول فیلم استفاده میکنه، نمادِ همهی ماست که برای پذیرفته شدن در اجتماع یا قلبِ معشوق، مجبوریم نقش بازی کنیم. راستش رو بخوای، دوربینِ فیلمبرداری که لیلا همیشه جلوش رویاپردازی میکنه، نمادِ یه “دیوارِ شیشهایه” که بین اون و واقعیتِ زندگی کشیده شده. اگه اشتباه نکنم، کارگردان میخواسته بگه که هنرِ واقعی، همون زندگیِ روزمره و فداکاریهایِ کوچیکه، نه فقط اون چیزی که توی سینما میبینیم. واقعاً دلم میخواد بگم که فیلمنامه جوری نوشته شده که هر چی جلوتر میره، لایههایِ طنز کنار میرن و اون مغزِ احساسیِ داستان خودش رو نشون میده… مثل پیاز پوست کندنه، هم اشکت رو درمیاره هم برای سلامتیِ دلت خوبه!
از لحاظ روانشناسی، شخصیت لیلا دچار یه جور “خودشیفتگیِ ناشی از سرکوب” هست؛ اون جوری غرق در رویاهاش شده که آدمهای واقعی اطرافش رو نمیبینه. از بعد اجتماعی هم، فیلم Romeo 2024 یه نقدِ نرمه به خانوادههای هندی (و کلاً شرقی) که هنوز فکر میکنن با ازدواج میشه همهی مشکلات رو حل کرد. آخه مگه میشه دو نفر رو که دنیای متفاوتی دارن، به زور زیر یه سقف نگه داشت؟ فیلم با زبانی ساده میگه که ازدواج پایانِ راه نیست، بلکه شروعِ یه “شناختِ” سخت و طولانیه که صبرِ ایوب میخواد!
منتقدای هندی اکثراً فیلم رو یه “سرگرمیِ خانوادگیِ تمیز” دونستن. خیلیا از شیمیِ بین ویجی آنتونی و میرنالینی راوی تعریف کردن و گفتن که این دو نفر تونستن یه رابطهیِ سرد رو خیلی باورپذیر به یه رابطهیِ گرم تبدیل کنن. درسته که یه سری نقد کردن که داستان یکم طولانیه یا بعضی جاها به شعار نزدیک میشه، ولی به نظر من، برای این ژانر، این چیزها کاملاً طبیعیه. اگه اشتباه نکنم، امتیازهای فیلم توی سایتهای هندی نشون میده که مردم خیلی بیشتر از منتقدها باهاش ارتباط برقرار کردن. واقعاً دلم میخواد بگم که اگه دنبال یه فیلمی هستی که آخرش با لبخند بلند شی، Romeo انتخابِ هوشمندانهایه.
در نهایت رفیق، «رومئو ۲۰۲۴» شاید چرخ رو دوباره اختراع نکرده باشه، ولی جوری میچرخونتش که از سواری باهاش لذت میبری. این فیلم یادآوری میکنه که عشق یعنی دیدنِ طرف مقابل، همونجوری که هست، نه همونجوری که ما دلمون میخواد باشه. واقعاً دلم میخواد بگم که اگه به سینمایِ عاطفیِ هند علاقه داری، این فیلم رو از دست نده. به نظر من، پایانبندی فیلم یکی از اون لحظاتِ حالخوبکنه که تا چند وقت یادت میمونه. پس یه کاسه پاپکورن بردار و بشین به تماشایِ تلاشی که یه مرد برایِ نجاتِ زندگیش میکنه… شاید رومئویِ درونِ تو هم بیدار شد!
این فیلم ترکیبی از ژانرهای رمانتیک (Romance)، کمدی (Comedy) و درام (Drama) هست.
بله، فیلم فضایِ خانوادگی و سالمی داره و تماشاش برای همهی سنین لذتبخش و بیخطره.
اگه از فیلمهایی مثل «Rab Ne Bana Di Jodi» یا کارهایِ رمانتیکِ ویجی ستوپاتی خوشت میاد، این فیلم هم قشنگ سلیقهی توئه.
میخوای بدونی موسیقی متنِ این فیلم رو کی ساخته یا دوست داری لیستِ بهترین فیلمهای رمانتیک ۲۰۲۴ رو برات ردیف کنم؟
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.