جکی و کلوتایر در یک دبیرستان و در حوالی همان اسکلهها بزرگ میشوند. او درس میخواند، اما کلوتایر از مدرسه فرار میکند. مسیرهایشان به هم گره میخورد و دیوانهوار عاشق یکدیگر میشوند. زندگی تمام تلاشش را میکند تا آنها را از هم جدا کند، اما آنها مانند دو نیمهی یک قلباند.
آخه راستش… «Beating Hearts 2024» یه درام عاشقانه و جنایی فرانسویه که تونسته فضایِ عشقیِ پرتناش و پرپیچ و خم رو با مضامینِ سختِ اجتماعی و مبارزه با سرنوشت قاطی کنه، طوری که هم اشک میاره هم فکر و ذهن رو درگیر میکنه! این اثرِ بلند به کارگردانیِ Gilles Lellouche ساخته شده و بازیِ چفتِ بازیگرهایِ قوی مثلِ Adèle Exarchopoulos و François Civil باعثِ شده تا عاشقانهٔ ممنوعه و تقابلِ طبقه هایِ اجتماعی با هم تلفیقِ عجیبی پیدا کنن؛ عشقی که انگار سرنوشت همیشه میخواد از هم دورشون کنه و دوباره، مثلِ یه آهنگِ قلبِ تپنده، برگردونشون کنار هم!
و خب… داستانِ این فیلم تو فرانسهٔ دههٔ ۱۹۸۰ شروع میشه، جایی که «کلوتایر»، یه پسرِ سرکش و از طبقهی کارگر، با «جکی»، دخترِ محصلِ باهوش و از خانوادهٔ مرفه، آشنا میشه و عاشقش میشه! عشقِ اولشون پر از شور و بچگیه، ولی زندگی با خشونتِ گروه هایِ خلافکار، جرم و گذرِ سال ها همه چیز رو پیچیده تر میکنه— کلوتایر درگیرِ جرم میشه، سال ها زندان میره، و جکی زندگیِ خودش رو داره. با اینکه سال ها از هم دور میشن، مسیرِ عجیبی باعث میشه دوباره به هم برگردن و این سوالِ بزرگ پیش میاد: آیا «عشقِ واقعی» میتونه بر همهٔ تردیدها و سختی ها غلبه کنه یا نه؟
آخه این داستانِ «عشقِ ممنوع» و «تقابلِ طبقه هایِ اجتماعی» خیلی بیشتر از یه روایتِ سطحیه— مثلِ یه قلبِ تپنده که دو ریتمِ متفاوت داره: یکی شورِ عشق و دیگری خشونتِ زندگی. جدایی، دوباره برگشتن، و تلاش برای جبرانِ گذشته نمادِ اینه که حتی وقتی قلب میشکنه، باز هم تپش ادامه پیدا میکنه— این سکوتِ بینِ ضربان ها، خودش یه لایهٔ پنهان از «امیدِ بازگشت» رو نشون میده.
و خب… وقتی داستان میره سرِ خونهٔ جرم، مواد مخدر، فقر و سرنوشتِ سختِ طبقهٔ کارگر، آرمان هایِ عاشقانهٔ جوانی با واقعیتِ تلخِ زندگانی روبرو میشه! این تضادِ بینِ طبقه ها و انتخاب هایِ سختِ زندگی باعث میشه حتی تماشاگر هم خودش رو توی داستان ببینه— انگار فیلم داره از دلِ جامعه حرف میزنه، نه فقط از دلِ دو نفر.
درسته که اولش ریتمِ ملایمِ عاشقانه داره ولی کم کم با ورودِ خشونت و جرم، ضرباهنگِ روایت تند میشه— به نظر من این پله پله شدنِ ریتم باعث میشه تماشاگر هم مثلِ کلوتایر و جکی از یه شورِ بی خیالِ جوانی به یه واقعیتِ سنگین برسه و این خودش یکی از نقاطِ قوتِ ساختاری این فیلمه!
و خب منتقدها دربارهاش چند جور نظر دادن: بعضی گفتن که بازی هایِ اصلی و صحنه هایِ عاشقانهٔ دههٔ ۸۰ واقعاً جذابه و قابلِ تحسینه، ولی بعضیا هم انتقاد کردن که بخشِ دوم فیلم با توصیفِ بیش از حدِ روایت و کلیشه هایِ احساسی کش دار شده، و این موضوع باعث شده نقدهایِ متفاوتی ازش بشه— برخی حتی گفتن فیلم توی جشنوارهٔ کن نقدهایِ منفی داشت!
به نظر من… «Beating Hearts» یه قدمِ جسورانهٔ کارگردانِ Gilles Lellouche در ترکیبِ موزیکال، عاشقانه و جناییه، که با وجودِ نقدهایِ متفاوت تونسته جایگاهِ خودش رو تو سینمایِ فرانسه و جشنواره ها پیدا کنه و از تماشاگرایِ پرشورش جدا نشه!
آخه… «Beating Hearts 2024» یه داستانِ عاشقانه و فراتر از اون، یه روایتِ بلند از عشق، سرنوشت و تلاش برای بازگشتنِ عشقِ گذشته است که با وجودِ نقدهایِ سنگین تونسته برای خیلی از مخاطبا تجربهٔ ناب و احساسی بسازه.
این اثر در ژانرهای درام، عاشقانه و جنایی ساخته شده که داستانِ عشق، طبقهٔ اجتماعی و روابطِ پیچیده میانِ شخصیت ها رو به تصویر میکشه.
با توجه به موضوعاتِ خشونت، جرم و روابطِ پیچیدهٔ عاشقانه، بیشتر برای مخاطبانِ نوجوان و بزرگسال مناسبِ و برای بچه هایِ خیلی کوچیک توصیه نمیشه.
اگه از آثارِ عاشقانهٔ پرتنش مثل «A Prophet»، «Blue is the Warmest Colour» و «La Haine» خوشت اومده که در کنارِ روابطِ انسانی به تقابلِ اجتماعی و سرنوشت نگاه میکنن، احتمالاً «Beating Hearts 2024» هم برات تجربهٔ قوی و متفاوتی خواهد بود!
این فیلم به اونایی که عاشقِ درام هایِ احساسی پرتپش، روابطِ پیچیده و قصه هایِ بلندِ عشقی با جریاناتِ اجتماعی هستن پیشنهاد میشه چون ترکیبِ احساسی و جدی اش تجربهٔ متفاوتی از عشق و سرنوشت میسازه.
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.