سفر رابی ویلیامز را دنبال کنید؛ از دوران کودکیاش تا تبدیل شدن به جوانترین عضو گروه پسرانهی موفق Take That و سپس دستیابی به موفقیتهای بینظیر به عنوان یک هنرمند انفرادی رکوردشکن – در حالی که همزمان با چالشهایی که شهرت و موفقیت خیرهکننده برای او به همراه دارد، روبهرو میشود.
آخه جدی میگم… «Better Man 2024» یکی از اون فیلم هایییه که وقتی اسمش رو میشنوی نمیدونی خیلی چی انتظار داشته باشی، ولی وقتی میبینی… وای!!! یه روایت موزیکال، بیوگرافیک و دراماتیک از زندگی یه ستارهٔ پاپ واقعیه که ساختارش رو میشکنه و داستان رو از درون خودش بیان میکنه!!! این اثر دربارهٔ زندگی و مسیر پرشتابِ موفقیت و فراز و نشیبهای «رابی ویلیامز» خونده میشه؛ از وقتی بچه بود تا وقتی تبدیل شد به یکی از بزرگترین هنرمندان موسیقی پاپ جهان — ولی با یه پیچ عجیب: شخصیتِ اصلی به صورت یه شامپانزهٔ CGI نشون داده میشه که خودش «رابی ویلیامز» صدای اون رو داده!!! این حرکت بصری و سمبولیک باعث شده فیلم اصلاً مثل بقیهٔ بیوپیکها نباشه… و خب، خیلیا ازش تعریف کردن چون دید احساسی و متفاوتی به زندگی یه هنرمند میده!!!
راستش رو بخوای، داستان فیلم مثل یه سفر پر پیچ و خمِ موسیقاییه؛ از دوران کودکیِ سخت «رابی ویلیامز» تو استوک-اون-ترنت شروع میشه، اون وارد گروه پسرانهٔ محبوب «تیک ذات» میشه و ناگهان همه چیز عوض میشه. موفقیتِ سریع، شهرت جهانی، مشکلهای شخصی مثل اعتیاد، افسردگی، رابطههای سخت و حتی دوری از خودش — همه و همه توی روایت این فیلم جای گرفتن. ولی اونجایی که «Better Man» متفاوت میشه اینه که این مسیر بهجای آدمِ معمولی، از نگاه یه شامپانزهٔ CGI که خودش نمادی از احساسیست که «رابی» نسبت به خودش داشته، روایت میشه… یه جور حسِ درونیِِ خودِ هنرمند!
به نظر من، شامپانزه بودنِ شخصیت اصلی نمادِ اون حسیه که خیلی از هنرمندا تو دلشون دارن: اینکه خودشون رو یه ابزار اجرا میبینن و نه همیشه یه «آدم» که حقِ داشتنِ احساساتِ پیچیده داره… این ایده وقتی ترکیب میشه با موسیقیهای کلاسیکِ «رابی ویلیامز» و لحظههای زندگیِ واقعیِ اون، یه تجربهٔ بصری و احساسی میسازه که فراتر از یه بیوگرافی سطحیه!!!
آخه درسته که از بیرون نگاه کنیم میشه گفت یه داستان موسیقیه، ولی از داخل، این فیلم دربارهٔ تلاشِ انسانی برای پذیرفتنِ خودش، برخورد با آسیبها، رابطهها، فشارِ شهرت و چالشهای روانیه… و همین باعث میشه تماشاگر با فیلم رابطهٔ شخصیتری برقرار کنه تا فقط لذتِ یه موزیکالِ معمولی!!!
راستش رو بخوای، ساختار «Better Man» مثل یه رشته کوهِ موسیقاییه — بالا و پایینهای زیادی داره… یه لحظه با ریتمِ ملایم و احساسی روبرو میشی، و لحظهٔ بعدش توی یه صحنهٔ موزیکِ پرانرژی غرق میشی که همزمان دلت میخواد دست بزنی و گریه کنی!!!
بعضی منتقدها میگن ایدهٔ شامپانزه بودنِ شخصیت اصلی یه ریسک خیلی بزرگ بوده و ممکنه بعضیها رو گیج کنه، ولی اکثراً به عمقِ احساسی و جسارتِ فیلم در روایتِ زندگیِ یه ستارهٔ پاپ ستایش کردن!!! نظرات مثبتی دربارهٔ خلاقیت و صداقتِ روایت شنیده شده که نشون میده این اثر بیشتر از یه بیوگرافی سادهست و به یه تجربهٔ هنری تبدیل شده…
آخه… کارگردان مایکل گریسی که قبلاً با «نمایش بزرگ» تجربهٔ موزیکالهای جذاب داشته، تو «Better Man» این بار با جسارت بیشتر رفته سراغ روایتِ زندگی یه هنرمند واقعی و دیدِ درونیِ اون به خودش — یه حرکت هنری که نشون میده اون فقط دنبالِ سرگرمیِ سطحی نیست، بلکه میخواد عمقِ انسانیِ زندگی یه ستاره رو ببینه!!!
درسته که «Better Man 2024» نتونست توی گیشهٔ جهانی غوغا کنه، ولی برای اونایی که دنبال یه بیوگرافی موزیکال متفاوت، احساسی و خلاقانه هستن، این اثر مثل یه تجربهٔ تازه و مملو از احساسه — اونم با آهنگهایی که تو ذهنت میمونه!!!
این اثر در ژانرهای بیوگرافی، موزیکال و درام ساخته شده؛ ترکیبی که هم روایتِ زندگی واقعیِ هنرمند رو میده و هم با موسیقی زندگینامهٔ اون رو پر رنگتر میکنه!!!
نه… به دلیل محتوای احساسی، مشکلاتِ بزرگسالانه و مضمونهای جدی مثل اعتیاد و بحرانهای روحی، این فیلم برای تماشاگرهای خیلی کمسن مناسب نیست!!!
اگه از این نوع بیوگرافیهای هنری و موزیکال خوشت میاد، میتونی «راکت من»، «بوهمین رپسودی» یا حتی «آناستازیا: سفر هنرمند» رو هم ببینی — فیلمهایی که با زندگی و موسیقیِ ستارهها بازی میکنن و یه حسِ پشتِ پردهٔ زندگی هنرمندا رو نشون میدن!!!
به دوستدارانِ موزیکالهای خلاقانه، طرفدارانِ زندگینامههای هنرمندان، و افرادی که دنبالِ تجربههای احساسی و متفاوت در سینما هستن پیشنهاد میشه!!!
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.