کاینا، زنی معمولی در اواخر بیستسالگی، شغلی ثابت و رابطهای پایدار با دوستپسرش، جیمیونگ، دارد. با این حال، به جای احساس رضایت، همواره با تردید، سردرگمی و اضطراب روبهرو است. در حالی که با مشکلات روابط شخصی و دشواریهای زندگی دستوپنجه نرم میکند، سرانجام تصمیم میگیرد برخلاف مخالفت اطرافیان، خانهاش را ترک کرده و راهی نیوزیلند شود.
راستش رو بخوای، من وقتی اولین بار اسم «Han-guk-i silh-eo-seo» رو شنیدم حس عجیبی بهم دست داد… آخه اسمش مثل یه جملهٔ احساسیه: «چون من از کره متنفرم»! ولی همین عنوان کنجکاوی رو زیاد میکنه چون واقعاً سوال به وجود میاره: چی شده که یه نفر اینقد از کشورش ناراضیه؟! این اثر کره ای ۲۰۲۳ در ژانر دراما و خانوادگی ساخته شده و سعی کرده یه نگاه متفاوت و شخصی به مشکلاتِ زندگی و معنای «خانه» داشته باشه.
آخه داستان ساده به نظر میاد ولی خیلی زود عمیق میشه… محور اصلی دربارهٔ یه زن بیست و چند ساله به نام «گه-نا» هست که از کار پشت میزنش و زندگی یکنواخت و فشارهای جامعهٔ کره خسته شده و تصمیم میگیره همه چیز رو رها کنه، حتی رابطهٔ چند ساله اش رو، و بره سرزمین جدیدی تو نیوزیلند تا یه شروع تازه داشته باشه. در اونجا با جامعه کره ای های مهاجر روبرو میشه… و تازه اون وقت واقعیاتِ پشتِ انتخابش و معنای «کره» برای خودش شروع به آشکار شدن میکنه.
آخه خیلی جاها میشه دید که نام فیلم خودش مثل یه نمادِ بزرگ برای اعتراضِ خاموشِ نسل جوانه، نسلی که با آرزوهاش گلاویز شده و به دنبال هویتی متفاوت از اونچه اطرافیانش انتظار دارن میگرده… و خب این لایه های پنهان باعث میشه حتی بعد از تماشا همش تو ذهنت بمونه.
راستش رو بخوای، اگه بخوای دربارهٔ فشارهای اجتماعی در جوامع مدرن فکر کنی، این فیلم یه جورایی تصویرِ واقعیِ «احساس جدا بودن» رو نشون میده – نه فقط از کشورت، بلکه حتی از خودت! شخصیتِ گه-نا وقتی در محیط جدید قرار میگیره تازه میفهمه که معنیِ واقعی تعلق داشتن چیه و این خودش یه نگاه روانشناسیِ جذابه به هویت و ریشه.
آخه ریتم داستان تو بعضی سکانس ها خیلی آروم و ملایمه، ولی همون آرومی باعث میشه حس کنی هر لحظه یه لایهٔ جدید از شخصیتِ گه-نا داره کشف میشه… این سبکِ روایت ممکنه برای بعضی ها کش دار باشه، ولی برای کسایی که عاشقِ قصه های احساسیه، قشنگ جا میفته.
نقدها دربارهٔ این اثر خیلی متفاوته؛ بعضی گفتن که این داستان ساده اما قابل لمس و انسانی ست، در حالی که برخی منتقدها اشاره کردن که ریتم آرام و تمرکز زیاد روی احساسات شاید برای همهٔ تماشاگرها جذاب نباشه و برای بعضیا خسته کننده بشه… اما در هر صورت این اثر یه نگاه متفاوت از تجربهٔ زندگی و مهاجرت ارائه میده.
به نظر من این فیلم از اون آثاریه که تلاش میکنه نگاهِ متفاوتی به زندگی بده، مخصوصاً از دیدِ یه زنِ جوانِ کره ای که میخواد بپه زندگیِ بهتر، حتی اگه معنیِ اون چیزایی که ترک کرده رو بهتر بفهمه… این باعث میشه در کارنامهٔ کارگردانش یه اثر احساسی و تأمل برانگیز باشه، حتی اگر سبکِ آرامش برای همه جالب نباشه.
در آخر، «Han-guk-i silh-eo-seo» شاید برای تماشاگرِ عاشقِ وحشت و تعلیق نباشه، ولی برای اونایی که دنبال داستانِ احساسی، واقعی و انسانی هستن که دربارهٔ ارزشِ زندگی و هویت فکر کنن، واقعاً تجربهٔ قشنگیه.
این فیلم در ژانرهای دراما، خانوادگی و اجتماعی ساخته شده که بیشتر روی دغدغه های انسانی تمرکز داره.
بله، به جز صحنه های سنگین احساسی، این اثر برای تماشاگران بزرگسال مناسب تره و برای همهٔ سنین قابل دسترسه.
اگه بخوای مقایسش کنی، این اثر شبیه فیلم هایی مثل «فورد در برابر هِوی» یا «انگل» هستش که تمرکز زیادی روی دغدغه های اجتماعی و انسانی دارن و به جای تعلیق، سراغ احساسات و معنا میرن.
اگه دنبال یه قصهٔ احساسی، ملموس و متفاوت دربارهٔ زندگی، هویت و معنیِ تعلق هستی، مخصوصاً با نگرش یه زنِ جوان در جامعهٔ مدرن، این فیلم قطعاً ارزش دیدنه.
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.