در امید یافتن ارتباطی با مادر تازهدرگذشتهاش، «گورجس» سفری به روستا میکند تا به خانهی قدیمی خانوادگیشان برود و از عمهاش دیدن کند. او شش دوستش — «پراف»، «ملودی»، «مک»، «فانتزی»، «کونگفو» و «سوییت» — را هم با خود دعوت میکند. اما خیلی زود دخترها درمییابند که این خانهی قدیمی، اسراری پنهان دارد و چیزی فراتر از ظاهرش در انتظار آنهاست.
راستش رو بخوای… «House 1977» یکی از عجیب ترین و منحصر به فرد ترین آثار ژاپنیه که تا حالا دیدم! این فیلم ترسناک و در عین حال کمدی و فانتزی که در سال ۱۹۷۷ اکران شد، انگار یه رویا یا کابوس ثبت شده روی پرده س! اونایی که فکر میکنن فقط یه فیلم ترسناک کلاسیک قراره ببینن، خب اشتباه کرده ان چون این اثر دقیقاً مثل یه سفر روانیِ رنگارنگ و غیر قابل پیش بینی عمل میکنه 👀… کلی اتفاق غیرمنتظره، صحنه های سوررئال عجیب و غریب و حتی طنز ناب توش هست که هم میخندی هم جا میمونی!
آخه قصه از اینجا شروع میشه که «اوشار» یه دختر دانش آموزه که حسابی از اینکه پدرش میخواد با دوست دخترش وقت بگذرونه دلخور شده… و خب اون تصمیم میگیره تابستون رو پیش عمه اش توی یه خونهٔ دورافتاده توی جنگل بگذرونه. اون با شش تا از دوستاش میره اونجا، ولی خبری از تعطیلات آروم نیست! همین که وارد خونه میشن، اتفاقای فوق العاده عجیب و ماورایی شروع میشه و یکی یکی دخترها با روش هایی عجیب غریب ناپدید یا گرفتار میشن… این خونه انگار زنده ست و قصد داره همه رو ببلعه!
به نظر من… این فیلم فقط یه قصهٔ خونه وحشتناک نیست! کلی لایهٔ پنهان دربارهٔ تنهایی، ترس های درونی، ارتباطات انسانی و حتی واکنش نسبت به بزرگسالان داره. اون خونه انگار نمادِ احساسات سرکوب شده و چیزهای پنهانیه که وقتی واردش میشی، دیگه نمیشه فرار کرد!
درسته که یه فیلم ترسناکِ عجیب و غریبه، ولی واقعاً میشه گفت که این داستان کلی حرف اجتماعی هم داره… مثلاً نمایش دوستی نوجوانان، برخورد با تغییرات زندگی (مثل حضور یه زن جدید کنار پدر)، و حتی ترس از مواجهه با بزرگسالان و مسئولیت های جدید.
راستش رو بخوای… ریتم «House» خیلی یکنواخت نیست! انگار یکی یه تاب رو هل میده که هی تندتر و کندتر میشه، هی تو رو بالا میبره هی زمین… به همین خاطر هیچوقت نمیتونی حدس بزنی قراره چی بشه!
منتقدها اولش ازش خوششون نیومد چون خیلی از قواعد کلاسیک رو نمیپذیره، ولی بعدها که دنیا دیدش، فهمیدن که این اثر چقدر خاصه! بعضیا حتی میگن این فیلم یکی از دیوانه ترین و خلاقانه ترین تجربه های ژانر خانهٔ تسخیر شده ست!
به نظر من… این فیلم یکی از عجیب ترین و خلاقانه ترین شروعها برای کارگردان نوبوهیکو اوبایاشیه و نشون میده که حتی با بودجهٔ کم و آزادی خیال میشه اثری ساخت که تا دهه ها بعد درباره اش صحبت بشه!
در کل… «House 1977» شاید برای همه مناسب نباشه چون خیلی غیرمتعارفه، ولی اگه ذره ای از فیلم های عجیب و هیجانی خوشت میاد، این یکی قطعاً تجربه ایه که هیچوقت فراموشش نمیکنی!
این اثر تو ژانرهای ترسناک، کمدی و فانتزی قرار میگیره که با سبک سوررئال و خلاقانه ترکیب شده.
نه… چون صحنه های ترسناک و عجیب داره، برای بچه های کوچیک مناسب نیست و بیشتر برای بزرگسالان و نوجوانان با تجربهٔ فیلم ترسناک توصیه میشه.
اگه از این نوع ترسناکای عجیب و سوررئال خوشت میاد، ممکنه فیلم هایی مثل «جن گیر ۲»، «ترس در رویا»، یا «کلبه وحشت» هم واست جذاب باشن؛ چون هر سه ترکیبی از وحشت و سبک غیرمتعارف دارن و حس تعلیق خاصی میدن.
این اثر رو به دوستداران فیلم های ترسناک خلاقانه، ژانر وحشت فانتزی و هر کسی که دنبال تجربه ای متفاوت و غیرقابل پیش بینی هست پیشنهاد میکنم!
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.